امام شناسی ج1

و نسبت او و حضرت رسول در جدّشان حضرت عبد المطلّب مجتمع می‌گردد.

 ابوطالب از بزرگان مکه و خدمتگزاران به‌رسول خدا بود، و از آن حضرت بسیار حمایت می‌کرد، بطوری‌که تا در قید حیات بود کسی از مشرکین قریش نتوانست به آن حضرت آسیبی وارد کند، سه سال آن حضرت و سایر بنی هاشم را در شعبی که معروف به شِعب ابوطالب است در مکه حفظ و حراست نمود، و به‌تمام معنی فدوی و حامی رسول اللَه بود، تا هنگامی‌که از دنیا رخت بربست، دستِ تجاوز و تجاسرِ مشرکین به رسول خدا باز شد و پیغمبر اکرم ناچار از هجرت به مدینه گردید.

 حضرت ابوطالب از مؤمنین واقعی، و مسلمین حقیقی به‌رسول خدا بود¹ و اشعاری‌که در مدح آن حضرت سروده بسیار، و در کتب احادیث و تواریخ ثبت است، لکن بعللی که عمده آن حفظ و حراست از حضرت رسول اللَه بوده، ایمان خود را از قریش کتمان می‌نمود و حضرت رسول بسیار او را دوست داشتند و به او پدر خطاب می‌کردند.

در احوالات حضرت فاطمه بنت اسد مادر امیرالمؤمنین علیه السّلام

 نام مادرش فاطمه، دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف است، و چون اسد برادر عبد المطلّب است لذا ابوطالب و فاطمه پسر عمو و دختر عمو بوده‌اند.

 حضرت فاطمه بنت اسد مادر أمیرالمؤمنین از زنان بزرگوار اسلام است، و اوّل زنی‌است که بعد از حضرت خدیجه ایمان آورد و به‌حضرت رسول بسیار محبّت می‌نمود، حضرت او را مادر خطاب می‌کردند، و چون به‌مدینه هجرت نمودند بدون فاصله با پای برهنه حافیةً به‌مدینه هجرت نمود.

فاطمه بنت اسد اوّلین زنی بود که بمکه هجرت کرد

 ابن جوزی می‌گوید: وَ هِیَ اوَّلُ امرَأَةٍ هَاجَرَت مِن مَکةَ الی المَدینَةِ مَاشِیةً حَافِیةً وَ هِیَ أَوَّلُ امرَأَةٍ بایعَت رَسُولَ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ بِمَکةَ بَعدَ خَدیجَة²

 ابن صباغ مالکی می‌گوید: فاطمه بنت اسد به‌رسول خدا ایمان آورد و با حضرتش به‌مدینه هجرت نمود، چون در مدینه رحلت نمود پیغمبر اکرم او را در پیراهن