امام شناسی ج1

دوزخ به‌علّت عدم معرفی امام مرا نرهاند؟

 آیا می‌شود تو را بدین (امام) معرّفی کند، و به‌من امام را معرّفی ننماید؟

 من به زید عرض کردم: فدایت شوم، روی شفقتی که پدرت با تو داشته، و از آتش تو را می‌رهانیده است، امام را به تو معرفی ننموده است، چون خوف داشته است که اگر معرّفی کند و تو نپذیری داخل در آتش خواهی شد، و لیکن به‌من امام را خبر داده، و معرّفی نموده است، اگر من اطاعت او را گردن نهم و معرّفی او را بپذیرم، نجات پیدا می‌کنم، و اگر نپذیرم، پدرت بر من باکی نداشته است که داخل آتش گردم.

 سپس به زید گفتم: فدایت شوم، آیا شما أفضلید یا انبیاء؟

 زید گفت بلکه انبیاء افضلند.

 گفتم: یعقوب به‌فرزندش یوسف گفت: ﴿يا بُنَيَّ لا تَقْصُصْ رُؤْياكَ عَلى إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْداً﴾¹، ای فرزند من، خواب خود را با برادران خود مگو زیرا آنها بر علیه تو مکر و حیله خواهند نمود.

 چرا یعقوب برادران را از خواب یوسف خبر نکرد، و مخفی نمود، به‌جهت آنکه بر فرزندش یوسف شفقت و مهربانی داشت و میدانست که در اثر افشاء خواب، یوسف را هلاک می‌کنند؛ همین‌طور پدرت چون بتو شفقت و مهر داشته، معرّفی امام را از تو مختفی داشته، چون می‌دانسته اگر بگوید، و قبول نکنی، داخل در آتش خواهی بود.

 زید گفت: قسم به‌خدا که چون این مطالب را گفتی من هم به‌تو بگویم که صاحب تو (حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام) در مدینه به‌من خبر داد: که تو کشته خواهی شد، و به دار آویخته می‌شوی! و در نزد آن‌حضرت صحیفه‌ای است که در آن قتل، و به دار کشیده شدن من نوشته شده است.

 احْوَل می‌گوید: چون برای عزم حجّ حرکت کردم، این جریان مناظره با زید را خدمت حضرت صادق علیه السلام بازگو نمودم.

 حضرت فرمودند: حجّت را بر او تمام کردی! و راه را از جلو و عقب و راست و چپ و بالا و پائین بر او بستی! و در محاجه و مناظره با او کوتاهی ننمودی.²