امام شناسی ج1

مَعَ مَنْ احْبَبْتَ وَ لَک ما اْکتَسَبْتَ¹ شیخ طوسی در «امالی» خود به‌دنبال گفتار أمیرالمؤمنین به‌حارث همدانی روایت کرده است که آنحضرت به‌حارث نیز فرموده‌اند: رسول خدا فرمود: چون روز قیامت بر پا شود من دست به‌دامان آن پروردگاری که صاحب عرش است می‌زنم؛ و تو ای علیّ، دست بدامان من می‌زنی؛ و اولاد و ذریه تو دست بدامان تو می‌زنند؛ و شیعیان شما دست بدامانهای شما میزنند؛

 پس در این‌حال خدا با پیغمبرش چکار خواهد کرد؟ و پیغمبرش با وصیش چکار خواهد کرد؟ تا آنکه می‌فرماید:

 ای حارث! آن‌چه برای تو گفتم بگیر، و در دل بسپار؛ اندکی بود از بسیار ای حارث! تو با محبوب خودت هر چه هست معیت داری، و از برای تواست آنچه را که کسب می‌کنی! حارث همدانی (بسکون میم) و اقوام او که همه از قبیله همدان که قبیله‌ای‌است در یمن بوده‌اند، در یوم صِفّین بسیار مجاهده نموده، و از دین خدا و امامشان حمایت کردند، و بامشکلات سختی مواجه شدند، به‌طوریکه أمیرالمؤمنین علیه السّلام درباره آنها فرمود:

 اگر من دربانی بر در بهشت بودم‌هر آینه بتمامی قبیله همدان

 می‌گفتم: به‌سلامت داخل شوید.

 و نیز سید حمیری گوید: