امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهم‌السلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهم‌السلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهم‌السلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
171«غایة المرام» آورده است،
٦ ـ خطیب بغدادی در «تاریخ بغداد» ج ٣ ص ١٦١ عن ابن عباس
٧ ـ قاضی عیاض در «شفاء»
٨ ـ علامه سید ابوبکر ابن شهاب الدین العلوی الحسینی الشافعی در کتاب «رشفة الصّادی من بحور فضائل بنی الهادی»
٩ ـ قرشی در «شمس الاخبار»
١٠ ـ علامه شیخ عبد اللَه شبراوی شافعی در «الإتحاف بحب الاشراف»
١١ ـ «اسعاف الراغبین»؛ سپس گوید: این حدیث را جماعتی دیگر از صحابه غیر ابوبکر، مانند ابن عباس و ابن مسعود روایت کرده‌اند.
البّته از این افراد نامبرده شده، حموینی و محب طبری و ابن ابی عدسه و سلیمان قندوزی حدیث را تخریج و بقیه فقط در کتاب خود روایت کرده‌اند.1
لیکن چون به «ینابیع المودّة» مراجعه شد در ص ١١٢ و ٨٦ این حدیث را از ابوبکر روایت نمی‌کند امّا در صفحه ١١٢ این حدیث را به أمیرالمؤمنین، و عبد اللَه بن عباس، و عبد اللَه بن مسعود، و انس بن مالک، و ابی سعید الخدری نسبت می‌دهد، و می‌گوید: الحموینی بسنده عن مالک بن انس عن جعفر الصادق عن آبائه عن علی بن أبی طالب رضی اللَه عنهم عن النبی صلّی اللَه علیه و آله قال: اذا جَمَعَ اللَهُ اْلَاوّلینَ وَ اْلاخِرین یوْمَ الْقیمَةِ نَصَبَ الصِّراطَ عَلی جَهَنَّمَ لَمْ یجُزْ عَنْها احَدٌ الّا مَنْ کانتْ مَعَهُ بَراةُ بِوِلایةِ عَلِیِّ بْنِ ابیطالِب. چون خداوند، اوّلین و آخرین را در روز قیامت جمع کند؛ صراط را بر روی جهنّم نصب می‌کنند، و هیچ‌کس نمی‌تواند از روی آن عبور کند مگر کسی‌که در دستش پروانه عبور به‌ولایت أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب باشد.
ایضاً اخرج هذا الحدیث موفق بن احمد بسنده عن الحسن البصری عن ابن مسعود.
ایضاً اخرجه موفق بسنده عن مجاهد عن ابن عباس رضی اللَه عنهما.
ایضاً ابن المغازلی اخرج هذا الحدیث بسنده عن مجاهد، عن ابن عباس و عن طاووس عن ابن عباس.
- «مقام الامام أمیرالمؤمنین» ص ٦