امام شناسی ج1

 همه آنها گفته‌اند: که پیغمبر اکرم فرمودند:

 خداوند وحی فرستاد به جبرئیل و میکائیل که من بین شما دو فرشته عقد برادری بسته‌ام، و عمر یکی از شما را درازتر از دیگری قرار داده‌ام، کدام یک از شما عمر بیشتر را به برادرش ایثار می‌کند؟

 هر دوی آنها از موت اظهار کراهت نمودند، و راضی نشدند که عمر زیادی خود را به‌دیگری بدهند.

 خداوند به آنها وحی فرستاد: که من عقد برادری بین پیغمبر خود محمّد و بین ولیّ خود علیّ بسته‌ام، و علی عمر خود را به محمّد ایثار نموده، و در فراش او جان خود را در کف گرفته و خوابیده است، و می‌خواهد خون او را با فداکاری خود حفظ کند. بروید بسوی زمین! و او را از دشمنانش حفظ کنید.

 هر دو به پائین در روی زمین نازل شدند، جبرائیل نزد سر آن حضرت نشست، و میکائیل در نزد پای آن حضرت، و جبرائیل شروع کرد به تحسین و می‌گفت: به به از مثل تو ای فرزند أبی‌طالب.

 خداوند عّز و جلّ به واسطه فداکاری تو بر ملائکه خود مباهات نموده است، و سپس این آیه در شأن و منزلت علی بن أبی‌طالب بر رسول اکرم فرود آمد: بعضی از مردم جان خود را برای به‌دست آوردن رضای خدا می‌فروشند، ﴿وَ اللَهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ﴾¹

 در روایات است که چون پیغمبر از مکه خارج شد، یکسره بغار ثور رفت، و سه روز در آنجا متوقف و مخفی بود، عنکبوت و کبوتر در دهانه غار لانه گذارده، و تار بسته بودند.

 کفار برای جستجوی پیغمبر تا دَرِ غار آمدند، ولی خدا آنها را از رفتن درون غار منصرف نمود.

 و در لیلة المبیت آن افراد جنگجو که از هر عشیره گرد آمده بودند، خواستند شبانه در منزل بریزند، و پیغمبر را قطعه قطعه کنند، ابو لهب نگذاشت و گفت: در این خانه زنان و اطفال هستند، شما مراقب محمد تا به صبح بوده باشید، و خانه او را از هر طرف در احاطه خود محفوظ دارید، برای آنکه فرار نکند.