امام شناسی ج1

 پس وای، پس وای، سپس وای بر آن کسانی‌که در فردای قیامت با ظلم و ستمی که به‌من روا داشته‌اند، خدا را ملاقات کنند.

 (عجیب که این دو عالم سنّی مذهب چگونه اوّلًا به‌طور یقین این اشعار را از آن‌حضرت می‌دانند، و معترف و مقرّ بدوزخی بودن ستمکاران به آن حضرت بنا به‌فرموده آن‌حضرت خواهند بود)

نسبت امیر المؤمنین به پیامبر اکرم

 و نقل شده است از جابر بن عبد اللَه انصاری که گفت: شنیدم علی بن أبی‌طالب در حضور رسول خدا اشعاری انشاء می‌کرد و حضرت رسول می‌شنیدند:

 من برادر رسول خدا مصطفی هستم، که هیچ شکی در نسب من نیست، در دست آن‌حضرت تربیت یافتم، و دو سبط آن‌حضرت دو فرزند من هستند.

 جدّ من و جدّ رسول خدا واحد است؛ و فاطمه دختر رسول خدا زوجه من است، و این گفتار گزاف و کلام خالی از شعور و ادراک نیست.

 من به پیغمبر ایمان آوردم و تصدیق او را نمودم، در وقتی‌که جمیع مردم در ضلالت و شرک و عسرت، متحیر و سرگردان بودند.

 قال: فتبسّم رسول اللَه و قال: صَدَقْتَ یا علی.

 جابر می‌گوید رسول خدا تبسّمی نمودند، و فرمودند ای علی! راست گفتی.

 أمیرالمؤمنین علیه السّلام در نهج البلاغه ضمن خطبه قاصعه شرح حالات دوران کودکی خود را در صحبت رسول خدا ذکر می‌کنند: وَقَد عَلمتُم مَوضِعِی مِن رَسُولِ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ بِالقَرابَةِ القَریبَةِ وَ المَنزِلَةِ الخَصیصَةِ وَ ضَعَنِی فِی حِجرِهِ وَ انَا وَلَدٌ وَ یضُمُّنی الی صَدرِهِ، یکنُفُنِی الَی فِراشِهِ وَ یمُسُّنیِ جَسدَهُ، وَ یشُمُّنیِ عُرفَهَ وَ کانَ یمضَغَ الطَّعامَ ثُمَّ یلَقِّمُنیهِ وَ مَا وَجَدَ لِی کذبَةً فِی قَولٍ، وَ لَا خَطلَةً فِی فِعلٍ.