
امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهمالسلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
270نشوید،
ابن عباس گوید: بعض افراد مجلس گفت: پیغمبر خدا هذیان میگوید:
ابن عباس گوید: و پس از آن بهرسول خدا گفته شد: آیا بیاوریم آنچه را میخواستی؟ فرمود: آیا بعد از این حادثه واقع شده؟ و رسول خدا دیگر طلب ننمود.
مانع شدن عمر از آوردن کاغذ و دوات برای رسول اللَه
و با سند دیگر از سعید بن جعفر روایت میکند که ابن عباس گفت: یوم الخمیس و ما یوم الخمیس!
قال: اشْتَدَّ بِرَسولِ اللَه صلّی اللَه علیه و آله وَجَعُهُ فی ذلِک الْیوْم فَقالَ: ائْتونی بِدَواةٍ وَ صَحیفةٍ اکتُبْ لَکمْ کتاباً لا تَضِلّوا بَعْدَهُ ابَداً، فَتَنازَعوا و لا ینْبَغی عِنْدَ النّبّی التَّنازُعُ.
فقالوا: ما شَاْنُهُ، ا هَجَرَ؟ اسْتَفْهَموه! فَذَهَبوا یعیدونَ عَلَیهِ فقال: دَعونی فَالَّذی انَا فیه خَیرٌ مَمّا تَدْعونَنی الَیهِ الحدیث1
ابن عباس میگوید: روز پنجشنبه و نمیدانید روز پنجشنبه چه روزی بود. کسالت رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله شدّت کرد و فرمود: دوات و صفحهای بیاورید تا برای شما مکتوبی را بنویسم که پس از آن هیچگاه گمراه نشوید، و در حالیکه در نزد پیغمبر خدا دعوی و تنازع جایز نیست نزاع کردند و گفتند: حالش چگونه است؟ آیا هذیان میگوید؟ از او سؤال کنید!
رفتند بار دیگر از رسول خدا بپرسند که چه میخواهد، فرمود: واگذارید مرا، آنچه من الان در آن هستم بهتر است از آنچه شما مرا به آن میخوانید.
و با سند دیگر از جابر بن عبد اللَه انصاری روایت کند که: لمّا کانَ فی مَرَضِ رَسول اللَه صلّی اللَه علیه و آله الذی تَوَفّی فیهِ، دَعا بِصحیفَةٍ لِیکتُبَ فیها لِامّتِهِ کتاباً لا یضِلُّونَ وَ لا یضَلُّونَ،
قال: فَکانَ فی الْبَیتّ لغطٌ وَ کلامٌ وَ تَکلَّمَ عُمَرُ بن الخَطّابِ قال: فَرَفَضَهُ النَّبِیُّ.
- «طبقات» ابن سعد ج ٢ ص ٢٤٤
