امام شناسی ج1

 یکی از آن دو گفت: سبحان اللَه ما نزد تو آمدیم، و تو أمیرالمؤمنین و بزرگ آنها هستی! چگونه با ما آمدی تا در مقابل این مرد ایستادی! و از او سؤال کردی! و به اشاره او با دو انگشت خود اکتفا نمودی؟

 عمر به آن‌دو گفت: آیا می‌دانید این مرد کیست؟

 گفتند: نه گفت: این علی بن أبی‌طالب است اشْهِدُ عَلی رَسولِ اللَه صلّی اللَه علیه و آله لَسَمِعْتُهُ وَ هُوَ یقولُ: انَّ السَّماواتِ السَّبْعَ، وَ اْلَارَضینَ السَّبْع، لَوْ وُضِعا فِی کفَّةٍ، ثُمَّ وُضِعَ ایمانُ عَلِیّ فی کفَّةٍ لَرُجِّحَ ایمانُ عَلِیّ بْنِ ابیطالِب¹

 عمر به آن‌دو گفت: شهادت می‌دهم بر رسول خدا که از او شنیدم که درباره علی می‌فرمود: اگر آسمان‌های هفتگانه و زمین‌های هفت طبقه را در کفه ترازوئی بگذارند، و سپس ایمان علی را در کفه دیگر بگذارند، هر آینه ایمان علی بن أبی‌طالب سنگین‌تر خواهد بود.

 سپس علّامه امینی گوید در حدیثی که زمخشری روایت کرده می‌گوید: آن‌دو نفر به‌عمر گفتند: تو خلیفه مسلمین هستی و آمده‌ایم از تو سؤال کنیم! تو ما را پیش مرد دگری بردی، و از او سؤال نمودی، یکی از آن‌دو گفت: سوگند به‌خدا که ای عمر من دیگر با تو سخن نخواهم گفت:

 عمر گفت: وای بر تو! می‌دانی این مرد که بود؟ او علی بن أبی‌طالب است الخ.

 و این روایت را دارقطنی و ابن عساکر از حافظین نقل نموده‌اند، و نیز گنجی در کفایه ص ١٢٩ روایت نموده و گفته است که هذا حَسَنٌ ثابت، این روایت، روایت خوب و قبول آن نزد علماء ثابت شده است.

 و نیز از طریق رواة زمخشری، خوارزمی امام الحرمین در مناقب ص ٧٨ و سید علی همدانی شافعی در مودة القربی روایت کرده‌اند، و حدیث² میزان و ترازو را از عمر، محّب الدّین طبری در کتاب ریاض النضره ج ١ ص ٢٤٤ و صفوری در نزهة المجالس ج ٢ ص ٢٤٠ آورده‌اند.