
امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهمالسلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
211امّت من»!
خصال موجوده در أمیر المؤمنین
عطیه که این حدیث را از مخدوج بن زبیر شنید، میگوید؛ من از زید بن ارقم که او نیز از اصحاب رسول خدا بود، پرسش کردم: از این حدیث؛ زید گفت: خدا را گواه میگیرم که خود این حدیث را از رسول خدا شنیدم1 و نیز قندوزی گوید: و فی المناقب عن جابر بن عبد اللَه رضی اللَه عنهما، قال لقد سمعت رسول اللَه صلّی اللَه علیه و آله یقول:
١ ـ انَّ فی عَلِیّ خِصالًا لَوْ کانَتْ واحِدَهٌ منْها فی رَجُلٍ اکتَفی بِها فَضْلًا وَ شَرَفاً
٢ ـ وَ قوله: مَنْ کنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٌ مَوْلُاه
٣ ـ وَ قوله: عَلِیٌ مِنّی کهارونَ مِنْ موسی
٤ ـ و قوله: عَلِیٌ مِنّی وَ انَا مِنْهُ
٥ ـ و قوله: عَلِیٌ مِنّی کنَفْسی، طاعَتُهُ طاعتی، وَ مَعْصِیتُهُ مَعْصِیتَی
٦ ـ و قوله: حَرْبُ عَلِیٍّ حَرْبُ اللَه، وَ سِلْم عَلِیٍ سِلْمُ اللَه
٧ ـ و قولَه: ولِیُّ عَلِیٍّ وَلِیُّ اللَهِ وَ عَدُوُّ عَلِیٍّ عَدُوُّ اللَه
٨ ـ و قوله: عَلِیٌ حُجَّةُ اللَه عَلی عِبادِهِ
9 ـ و قوله: حُبُّ عَلِیٍّ ایمانٌ وَ بُغْضُهُ کفْرٌ
١٠ ـ و قوله: حِزْبُ عَلِیٍ حِزْبُ اللَه وَ حِزْبُ اعْدائهِ حِزْبُ الشَّیطانِ
١١ ـ و قوله: عَلِیٌّ مَعَ الْحقِّ وَ الْحَقِّ مَعَهُ لا یفْتَرِقانِ
١٢ ـ و قوله: عَلِیٌّ قَسْیمُ الْجَنَّةِ وَ النّارِ
١٣ ـ و قوله: مَنْ فارَقَ عَلِیاً فَقَدْ فارَقَنی، وَ مَنْ فارَقَنی فَقَدْ فارَقَ اللَه
١٤ ـ و قوله صلّی اللَه علیه و آله شَیعَةُ عَلِیٍ هُمُ الْفائزونَ یوْمَ الْقیمَة
جابر بن عبد اللَه میگوید: ١ ـ من از رسول خدا درباره علی بن أبیطالب مناقب و فضائلی شنیدم که هر یک از آنها اگر در کسی یافت میشد، برای فضیلت و
- «ینابیع المودة» ص ٥٥
