امام شناسی ج1

لجدّی صّلی اللَه علیه و آله حین جحده کفرة اهل نجران و حاجّوه:

 ﴿فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَهِ عَلَى الْكاذِبِينَ﴾¹

 فَاخْرَجَ جَدّی صلّی اللَه علیه و آله مَعَهُ مِنَ اْلَانْفُسِ ابی، وَ مِنَ الْبَنینَ انَا وَ اخِی الْحُسَینِ، وَ مِنْ النِّساء فاطِمةَ امّی، فَنَحْنُ اهْلُهُ وَ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ نَفْسُهُ، وَ نَحْنُ مِنْهُ وَ هُوَ مِنّا ثم قال:

 و فی عیون الاخبار عن الرّیان بن الصلت قال الرّضا رضی اللَه عنه: عَنَی اللَهُ مِنْ انفُسِنا نَفْسَ عَلِیّ وَ مِمّا یدُّلُ عَلی ذلِک قَوْلُ النَّبِیِّ صلی اللَه علیه و آله لِتَنْتهینَّ بِنَو ولیعة أوْ لَأبْعَثَنَّ الَیهِمْ رَجُلًا کنَفْسی یعْنی عَلِیّ بْنِ ابیطالِبٍ فَهذِهِ خُصوصِیةٌ لا یلْحَقُهُمْ فیه بَشَرٌ و قد تقدم فی الباب الخامس²

 صاحِب مناقب از امام جعفر صادق علیه السّلام از پدرش از جدّش حضرت علیّ بن الحسین علیه السّلام روایت کرده است که: حضرت امام مجتبی حسن بن علی علیهما السلام در خطبه خود فرمودند:

 خدای تعالی، در هنگامی‌که کفار و منکرین از اهل نجران، دعوت جدّم رسول اللَه را قبول نکرده و رد کردند، به‌جدم چنین خطاب فرستاد:

 بگو: بیائید، بخوانیم پسرانمان را، و پسرانتان را، و زنانمان را و زنانتان را، و جانهایمان را و جانهایتان را و سپس به‌درگاه خدا ابتهال و تضرّع نموده، و لعنت و دورباش از خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.

 در اینحال جدّ من صلّی اللَه علیه و آله از جانها که باید با خود ببرد پدرم را برداشت، و از پسران من و برادرم حسین را، و از زنان، مادرم فاطمه را.

 پس ما اهل رسول اللَه هستیم، و گوشت او و خون او و جان او هستیم، و ما از او هستیم و او از ماست.