امام شناسی ج1

بر تو سلام می‌رساند و می‌گوید: تو از صراط به نور من عبور می‌کنی! و علی بن أبی‌طالب از صراط به نور تو عبور می‌کند، و امّت تو از صراط به نور علی عبور می‌کنند! پس نور امت تو از نور علی است، و نور علی از نور توست، و نور تو از نور خداست و در خبر است که، وَ هُوَ الصِّراطُ الّذی یقِفُ عَلی یمینِهِ رَسولُ اللَهِ، وَ عَلَی شِمالِهِ امِیرالْمُؤمنِینَ وَ یأتیهِمَا النّداءُ مِنَ اللَهِ القیا فی جهنّم کل جبّار عنید.¹

 و آن صراطی است که در طرف راستش رسول خدا می‌ایستد و در طرف چپش أمیرالمؤمنین، و به آن دو از طرف خداوند ندا می‌رسد؛ بیفکنید در جهنّم هر شخص جبّار و معاندی را!

 و حسن بصری از عبداللَه، از حضرت رسول اللَه، در خبری دیگر روایت کرده است که: وَ هُوَ جالِسٌ عَلی کرْسِیٍّ مِنْ نورٍ یعْنی عَلِیاً، یجْری بَینَ یدیه التّسْنیم، لا یجوزُ احَدٌ الصِّراطَ الّا وَ مَعَهَ براهٌ بِوِلَایتِهِ وَ وِلایة اهْلِ بَیتِهِ یشْرِفُ عَلَی الْجَنّةِ وَ یدْخِلُ مُحِبّیهِ الْجنّةَ و مبغضیه النار.² علی بن أبی‌طالب در روی یک کرسی از نور می‌نشیند، و چشمه تسنیم در مقابلش جاری است و هیچکس نمی‌تواند از صراط عبور کند مگر آنکه با او پروانه عبور به ولایت او و ولایت اهل بیتش بوده باشد، علی بن أبی‌طالب بر تمام بهشت اشراف دارد، و محبّان خود را به بهشت، و مبغضان خود را به جهنم می‌اندازد.

روایت لا یجوز احد الصراط ... در اشعار سید حمیری

 و چقدر خوب شاعر اهل بیت سید اسمعیل بن محمّد حمیری گوید: