
امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهمالسلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
170نقل میکند:
عن قیس ابن ابی حازم قال: الْتقی ابوبکرٍ وَ عَلِیُّ بْنُ ابیطالِبٍ رضی اللَه عنهما، فَتَبَسَّمَ ابوبَکرٍ فی وَجْهِ عَلِیٍّ فقالَ لَهْ مالَک تَبَسَّمْتَ؟ قالَ: سَمِعْتُ رَسولَ اللَه صلی اللَه علیه و آله یقولُ: لا یجوزُ احَدٌ الصِّراطَ الّا مَنْ کتَبَ لَهْ عَلِیٌّ الْجَوازَ، اخرجه ابن السمان فی کتاب الموافقة1
میگوید که قیس بن ابی حازم گفت: برخورد کردند با یکدیگر ابوبکر و علی بن أبیطالب؛ در این حال ابوبکر در چهره علی تبسّمی نمود، حضرت فرمود چرا تبسّم نمودی؟
گفت: از رسول خدا شنیدم که میفرمود: کسی از صراط عبور نمیکند مگر آنکه علی پروانه خروج برای او بنویسد.
و نیز عین این روایت را از ابوبکر، موّفق بن احمد خوارزمی در کتاب مناقب خود نقل میکند2
علّامه میرزا نجم الدین شریف عسگری در کتاب «مقام الامام أمیرالمؤمنین عند الخلفاء»، در ص ٥ گوید: این حدیث را از ابوبکر بسیاری از بزرگان در کتب خود نقل کردهاند:
١ ـ ابراهیم بن محمد حموینی شافعی در «فرائد السبطین» ج ١ الباب الرابع و الخمسین،
٢ ـ محبّ طبری شافعی ایضاً در کتاب دیگر خود به نام «الرّیاض النّضره فی فضائل العترة» (ج ٢ ص ١٧٣ و ١٧٧ و ص ٢٤٤)، و او گفته است که حاکمی در اربعین خود این حدیث را روایت کرده است.
٣ ـ ابن ابی عدسه در تاریخ خود به این لفظ آورده است که قال ابوبکر لعلی: سَمِعْتُ رَسولَ اللَه صلّی اللَه علیه و آله یقولُ: لا یجوزُ احَدٌ الصِّراطَ الّا مَنْ کتَبْتَ لَهُ الجَوازَ
٤ ـ شیخ سلیمان حنفی قندوزی در «ینابیع المودّة» ص ٨٦ و ص ١١٢،
٥ ـ ابن مغازلی شافعی در کتاب «مناقب» خود آورده است همچنانکه در
- «ذخائر العقبی» ص ٧١
- «مناقب» خوارزمی ص ٢٢٢
