امام شناسی ج1

 ابو حنیفه گفت: مثل حدیث عبایة اسدی: انَّ عَلِیاً قَسیمُ الْجَنَّةِ وَ النّارِ

 اعمش گفت: مرا بنشانید، و تکیه دهید، به آن خدائی که مسیر من به‌سوی اوست، برای من روایت کرد: موسی بن طریف، امام بنی اسد از عبایة بن ربعی، امام حیّ که گفت: سَمِعْتُ عَلِیاً یقولُ: انَا قَسیمُ النّارِ اقولُ هذا وَلییی دَعیهِ وَ هذا عَدُوّی خُذیهِ

 شنیدم از علی که می‌گفت من تقسیم کننده آتش هستم، به او می‌گویم این ولی من است او را بگذار، و این دشمن است بگیر.

 و حدیث کرد مرا ابو المتوکل ناجی، در زمان امارت حجّاج، از ابو سعید خدری از پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله: که چون روز قیامت شود، خداوند عزّ و جّل امر می‌کند پس من و علی بر صراط می‌نشینیم و خطاب به ما می‌رسد: داخل کنید در بهشت هر کس به خدا ایمان آورده و شما را دوست داشته‌اند، و داخل کنید در آتش هر کس را که به خدا کافر شده و شما را دشمن داشته است. (و به لفظ دیگر بیندازید در بهشت کسی که شما را دوست داشته و بیفکنید در دوزخ کسی که شما را دشمن داشته است)

 و حدیث کرد مرا ابو وایل که روایت کرد برای من ابن عباس: قال: قال رسول صلّی اللَه علیه و آله: اذا کانَ یوْمَ الْقیمَةِ یاْمُرُ اللَهُ عَلِیاً انْ یقَسِّمَ بَین الْجَنَّةِ وَ النّارِ، فَیقُولُ للِنّارِ خُذی ذا عَدُّوی وَ ذَری ذا وَلییی.

 در این هنگام ابو حنیفه ازار خود را بر سر انداخته، و گفت: برخیزید؛ ابو محمّد تا به حال سخنی از این بزرگ‌تر نگفته است.¹

 و نیز قندوزی گوید: در کتاب جواهر العقدین دارقطنی از ابی الطفیل عامر بن واثله الکنانی تخریج کرده است که‌: انَّ عَلِیاً قالَ حَدیثاً طَویلًا فِی الشُّوری، وَ فیهِ انَّهُ قالَ لِاهْلِ الشُّوری: فَانْشِدُکمْ بِاللَهِ هَلْ فیکمْ احَدٌ، قالَ لَهُ رَسولُ اللَهِ صلی اللَه علیه و آله: انْتَ قَسیمُ النّارِ وَ الْجَنَّةَ غَیری؟ قالوا اللَهُمَّ: لا.

 در مجلس شوری که عمر انتخاب خلیفه بعد از خود را در شش نفر گذارده بود، أمیرالمؤمنین علیه السّلام که در میان آنها و از جمله آنان بود، ضمن حدیثی طویل