اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج1

0
اعتقادات

جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهم‌السلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهم‌السلام و بیان لوازم عصمت  • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است  • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد  • منصب امامت از نبوّت بالاتر است  • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا   • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست  • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است  • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است  • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهم‌السلام، تبعیت از اعلم است

امام شناسی ج1

116
  • اثبات عصمت أمیرالمؤمنین از راه اتّحاد نفس او با نفس رسول اللَه

  •  أمیرالمؤمنین علیه السّلام به مقتضای نصوص صریحه، حکم نفس پیغمبر را داشته و بنابراین قلب مبارکش دارای ملکه قدسیه عصمت بوده است.

  •  روایاتی که در یگانه بودن روح آن‌حضرت با حضرت رسول اللَه صلّی اللَه علیه و آله وارد شده از طریق اهل تسنّن بسیار است؛ و ما برای نمونه چند خبر ذکر می‌کنیم:

  •  قندوزی حنفی گوید:

  •  و فی المناقب عن علی بن الحسن عن علی الرضا عن ابیه عن آبائه عن أمیرالمؤمنین عَلّیٍ عَلَیهِمُ التَّحِیةُ وَ السَّلامُ

  •  قالَ: انَّ رَسولَ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله خَطَبْنَا فَقالَ: ایهَا النّاسُ انَّه قَدْ اقْبَلَ إِلَیکمْ شَهْر اللَهِ بِالْبَرَکةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ المَغْفِرَة، وَ ذَکرَ فَضْلَ شَهْرِ رَمَضانَ ثُمَّ بَکی فَقُلْتُ: یا رَسولَ اللَهِ ما یبْکیک؟

  • فَقالَ: یا عَلِیُّ! أبْکی لِما یسْتَحَلُّ فِیک فیِ هذَا الشَّهْرِ؛ کانّی بِک وَ انْتَ تُریدُ انْ تُصَلّی، وَ قَدَ انْبَعَثَ أشْقَی اْلَّاوِلینَ وَ الْاخِرین، شَقیقُ عاقِرِ ناقَةِ صالِحٍ، یضْرِبُک ضَرْبَةً عَلی رَأْسِک، فَیخْضَبُ بِها لِحْیتُک.

  • فَقُلْتُ یا رَسولَ اللَهِ وَ ذلِک فی سَلامَةٍ مِنْ دِینِی؟

  • قَالَ: فِی سَلامَةٍ منِ دینِک

  • قُلْتُ: هذا مِنْ مَواطِنِ الْبُشْری وَ الشُّکرِ

  • ثُمَّ قالَ: یا عَلِیُّ مَنْ قَتَلَک فَقَدْ قَتَلَنِی، وَ مَنْ ابْغَضَک فَقَدْ أبْغَضَنِی، وَ مَنْ سَبَّک فَقَدْ سَبَّنِی، لِانّک مِنّی کنَفْسِی، روحُک مِنْ رُوحِی، وَ طینَتُک مِنْ طِینَتی، وَ انَّ اللَهَ تَبارَک وَ تَعالی، خَلَقَنِی وَ خَلَقَک مِنْ نُورِه، وَ اصْطَفَانِی، وَ اصْطَفاک، فَاخْتارِنی لِلنُّبُوَّةِ، وَ اْختارَک لِلِاْمامَةِ

  • فَمَنْ انْکرَ إمامَتَک فَقَدْ انْکرَ نُبُوَّتِی یا عَلِیُّ انْتَ وَصِیی، وَ وَارِثی، وَ ابو وُلْدِی، وَ زَوْجُ ابْنَتِی، امْرُک امْری، وَ نَهْیک نَهْیی اقْسِمُ بِاللَهِ الذَّی بَعَثَنِی