امام شناسی ج1

و تمامیت خود در سیر هستند همچنین الزاماً از نقطه نظر کمالات روحی، طبق همان غرائز و صفاتی که به آنان عنایت شده است، خود را کامل و به فعلیت محضه می‌رسانند.

 بنابراین محال است که فعلیت دو فرد از افراد بشر من جمیع الجهات یکسان و یکنواخت باشد.

 موسی عیسی، و عیسی موسی نخواهد شد، لیکن در حال نبّوت و پیامبری و در حال رحلت غیر از در حال نطفه بودن، و در حال جنین بودن و در حال طفولیت هستند.

 و عیسی علی نبینا و آله و علیه السّلام با آنکه در گاهواره سخن می‌گفت و منصب نبّوت به او عنایت شده بود؛ در حال نزول انجیل و بروز ظهور معجزات إلهیه و دعوت بنی اسرائیل از مرده زنده کردن و مرض پیسی را شفا بخشیدن و کور مادرزاد را بینا نمودن، غیر از همان عیسائیست که در شکم مادرش مریم بود و هکذا نسبت به سایر پیغمبران.

انتظار خداوند و عالم هستی از هر فرد کمال مطلوب اوست نه کمال غیر او

 بحث پنجم: انتظار عالم واقع و خارج از هر فرد کمال مطلوب خود اوست نه کمال غیر او. عوالم مجرّده از عقول و فرشتگان و کواکب و سیارات شمس و قمر و شب و روز؛ از هر فرد توقّع آن دارند که سرمایه‌های خدادادی خود را خوب بفعلیت برسانند، و ضایع و خراب نکنند و با پای مجاهده و صبر و استقامت از مراحل قوی و استعداد عبور کرده در مقام امن و امان إلهی بیارمند؛ نه آنکه توقّع دارند که در مسیر و حرکتِ خود به‌مراحل فعلیه سایر موجوداتی‌که در اعطای غرائز و صفات خدادادی مختلف می‌باشند دست یابند.

 ﴿لا يُكَلِّفُ اللَهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها﴾ (سوره البقرة (٢) صدرآیه ٢٨٦).

 تکلیف نمی‌کند خداوند به‌کسی مگر به‌اندازه سعه و گشایش او.

 ﴿لا يُكَلِّفُ اللَهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها﴾ (سوره الطلاق (٦٥) قسمتی‌از آیه ٧).

 تکلیف نمی‌کند خداوند به‌کسی مگر باندازه آن چیزی را که به او داده است.

 خداوند عدلِ محض است، و بنابراین به قدر سنگینی و وزن یک ذرّه ظلم نمی‌کند.