
نور ملکوت قرآن - ج4
جلد چهارم مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «عمومیت، اصالت و واسعیت قرآن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • دعوت قرآن به تفکر در اشیاء خارج، و مصنوعات خداوند • قرآن و سیر آفاقی • بحث دربارۀ اصل خلقت انسان در قرآن • علوم مادیه و طبیعیه تا حدی که موجب کمال انسان است شرافت دارد • دستورات اخلاقی قرآن، بشریت را به اعلا درجه از توحید میرساند • عرفان یا فلسفه و حکمت، یگانه راهگشای حل مسائل توحید • مزیّت زبان عربی و سبب نزول قرآن به لسان عربی • غلبۀ زبان انگلیسی، معلولِ غلبۀ استعمار انگلیس است • افتخار به نژاد و ملّیّت مذموم است، زیرا نژاد اختیاری نیست • زندهکردن لغات فارسی باستانی، برگشت از تعالیم قرآن است • لزوم تکلم به زبان عربی برای جمیع مسلمین • نامۀ شهید مطهری دربارۀ شناخت هویت دکتر شریعتی • اعلمیت به قرآن، میزان اعلمیت در اسلام • کیفیت جمعآوری قرآن در زمان رسولالله • ضرورت کتابت قرآن، طبق موازین متقدّمین • نقد و بررسی حجّیّت و اعتبارِ تورات و انجیلِ فعلی • بحثی دربارۀ اعتبار انجیل برنابا • لغات و اصطلاحات بدیع قرآنی • حجّیّت سنّت، در قوّۀ حجّیّت قرآن • اثبات تواتر قرائات قرآن و نقد و بررسی نظریه مخالفین تواتر
نور ملکوت قرآن - ج4
74دم چو فرورفت هاست، هوست چو بیرون رود *** یعنی از او در همه، هر نفسی هایوهوست یار به کوی دلست، کوی چو سرگشته گوی *** بحر به جوی است و جوی، این همه در جستجوست با همه پنهانیش، هست در أعیان عیان *** با همه بیرنگیش، در همه زو رنگ و بوست یار در این انجمن، یوسف سیمین بدن *** آینه خانه جهان، او به همه روبهروست پرده حجازی بساز، یا به عراقی نواز *** غیر یکی نیست راز؛ مختلف از گفتگوست مخزن اسرار اوست، سرّ سویدای دل *** در پیش اسرار باز، در بدر و کو به کوست1 وَ فی کُلِّ شَیْءٍ لَهُ ءَآیةٌ *** تَدُلُّ عَلَی أنَّهُ واحِدُ2 «در هر چیزی از او نشانهای است، که دلالت میکند بر آنکه او یگانه است.»
اینست مفاد و حقیقت توحید حضرت حقّ، که در اسماء و صفات و افعال وی متحقّق است.
عرفان یا فلسفه و حکمت، یگانه راهگشای حلّ مسائل توحید است
روزی در مجلسی در طهران با یکی از علماء که پیرمردی بود و با ما نیز خویشاوند بود، بحث در توحید افعالی حضرت حق پیش آمد. آن مرد فلسفه و حکمت نخوانده بود، و گاهی هم به عرفاء طعنه میزد؛ و اینک برحمت خدا
- دیوان «اسرار» طبع اصفهان، ص ٣٨ و ٣٩
- در تعلیقۀ سبزواری بر «اسفار» طبع حروفی، ج ٦، ص ١٠٨ به عنوان شاهد آمده است.
