نور ملکوت قرآن - ج4
جلد چهارم مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «عمومیت، اصالت و واسعیت قرآن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • دعوت قرآن به تفکر در اشیاء خارج، و مصنوعات خداوند • قرآن و سیر آفاقی • بحث دربارۀ اصل خلقت انسان در قرآن • علوم مادیه و طبیعیه تا حدی که موجب کمال انسان است شرافت دارد • دستورات اخلاقی قرآن، بشریت را به اعلا درجه از توحید میرساند • عرفان یا فلسفه و حکمت، یگانه راهگشای حل مسائل توحید • مزیّت زبان عربی و سبب نزول قرآن به لسان عربی • غلبۀ زبان انگلیسی، معلولِ غلبۀ استعمار انگلیس است • افتخار به نژاد و ملّیّت مذموم است، زیرا نژاد اختیاری نیست • زندهکردن لغات فارسی باستانی، برگشت از تعالیم قرآن است • لزوم تکلم به زبان عربی برای جمیع مسلمین • نامۀ شهید مطهری دربارۀ شناخت هویت دکتر شریعتی • اعلمیت به قرآن، میزان اعلمیت در اسلام • کیفیت جمعآوری قرآن در زمان رسولالله • ضرورت کتابت قرآن، طبق موازین متقدّمین • نقد و بررسی حجّیّت و اعتبارِ تورات و انجیلِ فعلی • بحثی دربارۀ اعتبار انجیل برنابا • لغات و اصطلاحات بدیع قرآنی • حجّیّت سنّت، در قوّۀ حجّیّت قرآن • اثبات تواتر قرائات قرآن و نقد و بررسی نظریه مخالفین تواتر
مرتب سازی:
نور ملکوت قرآن - ج4
35جهت هریک از آنها در حدّ معیّن و مقرّر خود مستقیم و استوار بوده و در مدار خود به حرکت در آمدند.»
ما در این چند جملۀ حضرت، سه فرضیّۀ لاپلاس، و نیوتون، و کپلر را مشاهده مینمائیم:
فرضیّۀ لاپلاس1 در عبارت فَفَتَقَهَا سَبْعَ سَمَوَاتٍ بَعْدَ ا رْتِتَاقِهَا.
فرضیّۀ نیوتون2 در عبارت فَاسْتَمْسَکَتْ بِأمْرِهِ.
فرضیّۀ کپلر3 در عبارت وَ قَامَتْ عَلَی حَدِّهِ.
فرضیّۀ لاپلاس در علم آسمانشناسی و هیئت و نجوم به فرض لاپلاس
- پییر سیمون لاپلاس که میان سالهای ١٧٤٩ تا ١٨٢٧ میلادی میزیسته است، منجّم و مهندس فرانسوی است. این دانشمند نتائج فکری هاله، کلرو، نیوتون، دُآلمبر، و اولر را جمع کرد و مسألۀ حرکت مشتری و کندی سیر زُحل و سرعت حرکت قمر زمین را که لا ینحلّ بود کشف نمود. و فرضیّۀ انفصال کرات از همدیگر پس از اتّصالشان، از فرضیّههای اختراعی اوست که به فرض لاپلاس معروف است.
- إسحاق نیوتون که میان سنوات ١٦٤٣ تا ١٧٢٧ میلادی میزیسته است، منجّم و فیزیکدان انگلیسی است که از راه قوّۀ جاذبه، حرکت وضعیّه و انتقالیّۀ زمین را ثابت کرد؛ و قانون جاذبۀ عمومی از اکتشافات اوست. نیوتون اثبات کرد که: هر دو ذرّۀ مادّی به نسبت جرم و عکس مجذور فاصله یکدگر را جذب میکنند؛ و همچنین دو کرۀ متشابه الأجزاء به نسبت خطّ المرکزین مجذوب یکدیگرند.
- ژان کپلر که میان سالهای ١٥٧١ تا ١٦٣٠ میلادی میزیسته است، معتقد به حرکت زمین و مرکزیّت خورشید در عالم منظومۀ شمسی گردید. و نیز مدار سیّارات را موافق عقیدۀ تیکوبراهه بیضی دانست. بدین صورت چون دید نتائج محاسبه با رصد موافق در نمیآید، ما بین نَظَریّۀ کُپرنیک و تیکوبراهه ایجاد مبحثی جداگانه نمود. (مستفاد از «ترجمۀ رسالۀ هیئت جدید» اثر کامیل فلاماریون، ص ٩ و ١٠ که در «گاهنامۀ» سیّد جلال الدّین طهرانی، سنۀ ١٣١٣ بطبع رسیده است.)