نور ملکوت قرآن - ج3
جلد سوم مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «توحیدی بودنِ منطق قرآن و تربیت انسان کامل توسّط قرآن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • منطق قرآن توحید خالص در جمیع شئون است • شاهنامه فردوسی مبایِن با روح اسلام • عیسی و موسای واقعی را قرآن معرفی میکند • جهل و تعصّب اورپا در عدم رجوع به قرآن • قرآن برملاکنندۀ خطاهای تورات و انجیلِ فعلی • فلسفۀ جهاد در اسلام، ایثار و انفاقِ توحید است • تحلیل و بررسی بردهداری در اسلام • علل ضعف مسلمین، ناشی از سستی در عمل به قرآن است • بحثی مفصل درباره اهداف و آرمانهای استعمار • نظر مؤلف درباره سیدجمالالدین اسدآبادی • نقشههای استعمار برای جلوگیری از اتحاد مسلمین و رویکارآمدن قرآن • بحثی دربارۀ فداکاریِ احمدشاه قاجار • قرآن موجب سیر کمالی نفوس مؤمنان است • ثمرۀ قرآن، تربیت انسان کامل است • قرآن بیان حقیقت امام است • قرآن بدون امام در حکم جسد بیروح
مرتب سازی:
نور ملکوت قرآن - ج3
82...1
٧ ـ نتیجه و محصّل بحث در فصول سابقه
٧ ـ نتیجه و محصّل بحث در فصول سابقه، سه چیز است:
اوّل: اسلام نهایت درجۀ کوشش را در الغاء اسباب بردگى در عالم، و تقلیل و تضعیف آن نموده است و همه را از بین برده است، تا جائى که چون به
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] کسى را نمىدهد مگر آنکه در جنگ شرعى اسیر شده باشد. امّا ربودن فرزندان از پسران و دختران را با حملۀ به قبیلهها و قتل و غارت و گرفتن ایشان به عنوان غلام و برده، عمل جاهلى مىداند و اجازه نمىدهد. اسلام میان صاحبان رنگهاى مختلف از سیاه و سپید فرق نمىگذارد؛ پیغمبر فرموده است: لَیْسَ لِعَرَبیٍّ عَلَی أعْجَمیٍّ وَ لا لأبْیَضَ عَلَی أسْوَدَ فَضْلٌ إلاّ بِالتَّقْوَی أوْ بِعَمَلٍ صالِحٍ. «هیچ مرد عرب بر مرد عجم، و هیچ مرد سفید پوست بر سیاه پوست فضیلتى ندارد مگر به تقوى و یا به عمل صالح.» اسلام براى بردگان حقوق برابر با آزادگان را مقرّر داشته است، بلکه براى بردگان مزایائى را مقرّر نموده است که براى آزادگان مقرّر نداشته است؛ مانند اینکه نصف مجازاتى را که براى احرار معیّن کرده است، و آزاد کردن ایشان را در کفّاره قسم و کفّاره افطار روزه ماه رمضان واجب نموده است، و غیر از این موارد از موارد دیگر. و بر مسلمین فرض نموده است که با بندگان به خوبى رفتار کنند.
رسول اکرم صلّى الله علیه و آله و سلّم مىفرماید: اتَّقوا اللهَ فیما مَلَکَتْ أیْمانُکُمْ. أطْعِموهُمْ مِمّا تَأکُلونَ وَ اکْسوهُمْ مِمّا تَلْبَسونَ، وَ لا تُکَلِّفوهُمْ مِنَ الْعَمَلِ ما لایُطیقونَ. فَما أحْبَبْتُمْ فَأَمْسِکوا وَما کَرِهْتُمْ فَبیعوا؛ فَإنَّ اللهَ مَلَّکَکُمْ إیّاهُمْ وَ لَوْ شآءَ لَمَلَّکَهُمْ إیّاکُمْ.
«از خدا بپرهیزید دربارۀ غلامان و کنیزان خودتان. به آنها بخورانید آنچه خودتان مىخورید و به آنها بپوشانید آنچه خودتان مىپوشید، و بیشتر از قدرت و توانائى آنها در کارها به آنها تکلیف مکنید. تا زمانى که آنها را دوست دارید از آنها نگهدارى کنید، و چون از نگهداریشان ناخوشایند شدید، آنها را بفروشید. خداوند آنها را ملک شما قرار داده است، و اگر بخواهد شما را ملک آنها قرار مىدهد.»
مردى از رسول خدا پرسید: تا چه مقدار من از گناه خادم درگذرم؟! رسول خدا ساکت شد. سپس فرمود: اعْفُ عَنْهُ فی کُلِّ یَوْمٍ سَبْعینَ مَرَّة! «در هر روز از خطاهاى او هفتاد بار بگذر!»
مردى از اصحاب رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم غلام خود را کتک مىزد، و [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] کسى را نمىدهد مگر آنکه در جنگ شرعى اسیر شده باشد. امّا ربودن فرزندان از پسران و دختران را با حملۀ به قبیلهها و قتل و غارت و گرفتن ایشان به عنوان غلام و برده، عمل جاهلى مىداند و اجازه نمىدهد. اسلام میان صاحبان رنگهاى مختلف از سیاه و سپید فرق نمىگذارد؛ پیغمبر فرموده است: لَیْسَ لِعَرَبیٍّ عَلَی أعْجَمیٍّ وَ لا لأبْیَضَ عَلَی أسْوَدَ فَضْلٌ إلاّ بِالتَّقْوَی أوْ بِعَمَلٍ صالِحٍ. «هیچ مرد عرب بر مرد عجم، و هیچ مرد سفید پوست بر سیاه پوست فضیلتى ندارد مگر به تقوى و یا به عمل صالح.» اسلام براى بردگان حقوق برابر با آزادگان را مقرّر داشته است، بلکه براى بردگان مزایائى را مقرّر نموده است که براى آزادگان مقرّر نداشته است؛ مانند اینکه نصف مجازاتى را که براى احرار معیّن کرده است، و آزاد کردن ایشان را در کفّاره قسم و کفّاره افطار روزه ماه رمضان واجب نموده است، و غیر از این موارد از موارد دیگر. و بر مسلمین فرض نموده است که با بندگان به خوبى رفتار کنند.