نور ملکوت قرآن - ج3

ضمیر و نیّت خاطر آنها و از عقیده و عزم و فسادى که دارند، پرده بردارد و آنان را آگاه کند. بگو ـ اى پیغمبر ـ به منافقین: شما اینک استهزاء و مسخرۀ خود را بنمائید، که تحقیقاً خداوند همین کار را خواهد کرد و از این امرى که از آن در هراسید خبر خواهد داد؛ و از نیّات و تصمیم‌هاى فاسد شما علیه رسول ما و مسلمین، شما و همه را در آیات قرآنیّه مطّلع خواهد نمود.»

 منافقین با نزول آیات قرآن و اخبار از مغیبات، در این دهشت افتادند که: در قرآن آیاتى نیز نازل شود و اسرار آنان را به باد دهد، و از اندیشه‌ها و نیّات آنان و نقشه‌هاى مرموز و حیل و مکرهاى آنها و از مطالب پنهان و نهفته در شب‌نشینى‌هایشان خبر دهد؛ فلهذا از قرآن گریزانند، از ترس آنکه مبادا آنان را لو دهد.

کفّار و منافقین در پذیرش قرآن، گوئى پرده صماخشان پاره است‌

 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ‌.

 وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ‌.¹

 «و بعضى از مردم فاسد و منحرف، کسانى هستند که گفتار باطل و داستانهاى بى‌اساس و شهوت‌انگیز را (که غرور ملّى را تقویت کند) تهیّه مى‌کنند و مى‌پرورند تا بدانها مردم را مشغول نموده، بدون علم و آگاهى از راه خدا بر کنار دارند (و از آموختن مسائل عرفان و توحید و معارف حقّۀ حقیقیّه بازدارند). و آیات قرآن را به تمسخر و بطلان و بى‌ارزشى اتّخاذ کرده و قلمداد نمایند. آن‌چنان مردمان به عذاب ذلّت بار و نکبت زائى دچار مى‌شوند.

 و چون بر آنان آیات ما خوانده شود، از روى استکبار و خودپسندى‌