نور ملکوت قرآن - ج3

حدیث، گفتار است؛ همچنان‌که آمده است:

 فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ‌.¹ «همانند گفتار قرآن، گفتارى بیاورند!» و نیز آمده است: فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ‌.² «به کدام سخن غیر از سخن قرآن إیمان مى‌آورند؟» 

 و بدین سبب بهترین گفتار است، که اشتمال دارد بر عین واقعیّت و محض حقیقت که‌ لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ‌³؛ و کَلامُهُ المَجیدُ.⁴

 «باطل نه مى‌تواند از روبرو و مقابل قرآن به آن راه یابد، و نه از پشت سر و عقب آن.» و «آن کلام با مجد و عظمت خداوند است.»

کلام حضرت استاد علاّمه طباطبائى در معنى «متشابه» و «مثانى»

 و معناى کِتَابًا مُّتَشَابِهًا آنست که بعضى از اجزاء آن با بعض دگر شباهت دارد. و این غیر از تشابهى است که در متشابه برابر محکم آمده است. زیرا آن براى بعضى از آیات قرآن است، و این براى تمام آیات.

 و مثانى جمع مثنیّة، به معناى عطف توجّه و روى آوردن است. چون آیات قرآن بعضى بر بعض دگر ناظر است و مبیّن معناى آن است، و بعضى تفسیر بعض دگر را مى‌نماید؛ بدون آنکه یکدیگر را دفع کنند و مناقضه‌اى پیش بیاورند و اختلافى پدید آید. همان‌طورکه مى‌فرماید: