نور ملکوت قرآن - ج3

أعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیم‌

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم‌

وَ صَلَّی‌ اللهُ عَلَی‌ سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَ‌‌الِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ

وَ لَعْنَةُ اللهِ عَلَی‌ أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِینَ مِنَ الأنَ إلَی‌ قِیَامِ یَوْمِ الدِّینِ

وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم‌

 قال الله الحکیم فى کتابه الکریم:

 اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى‌ ذِكْرِ اللهِ ذلِكَ هُدَى اللهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ.

 (بیست و سوّمین آیه، از سورۀ زمر: سى و نهمین سورۀ از قرآن کریم) 

 «خداوند فروفرستاد قرآن را که بهترین گفتار است. کتابى است که تمام آیاتش با هم شباهت دارد. و آیاتش ناظر بر هم و در حکم اعاده و تکرار است. به‌واسطۀ آن، پوست اندام کسانى که از پروردگارشان در ترس و خشیت هستند جمع مى‌شود و به تکان و لرزه مى‌افتد؛ و سپس پوستهایشان و نفوسشان به یاد و ذکر خدا آرام مى‌گیرد و نرم و ملایم مى‌شود. اینست طریق هدایت خداوند؛ به هرکس که اراده کند، وى را هدایت نماید؛ و کسى را که خداوند گمراه کند، دیگر از براى او راهنمائى نیست.»

تفسیر آیه: اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ‌

 حضرت استادنا الأکرم علاّمه آیة الله طباطبائى قدّس الله سرّه العزیز در تفسیر این آیه فرموده‌اند: «مراد از أحسن الحدیث، قرآن است. و معناى‌