نور ملکوت قرآن - ج3

دو گونه پنهانى، مناقب او مشرق تا مغرب عالم را پر کرده است!» 

 و مُتَنبَّى شاعر مشهور، چون به وى اعتراض نمودند که تو راجع به مدح أمیرالمؤمنین علیه السّلام با وجود کثرت اشعارى که سروده‌اى شعرى نگفته‌اى؟! در جواب گفت:

 ١ ـ «من از روى عمد و قصد، مدح وصىّ رسول خدا را ترک نمودم. زیرا که او نورى است طویل و کشیده و سر بر افلاک برآورده، به‌طورى‌که همۀ موجودات را شامل گردیده است.»

 ٢ ـ «و مدح من، نورى است از جانب من که با آن، نقاط تاریک و مبهم چیزى را روشن مى‌کنم. امّا در آنجائى که چیزى طولانى و گسترده و شامل باشد و همه جا را گرفته باشد، در این صورت او به خودش قیام دارد و به ذات خود درخشان است؛ و نور خورشید هم نمى‌تواند او را نشان دهد و بنابراین هدر مى‌شود و از بین مى‌رود.» زیرا مدح و تعریف همچون چراغى براى رفع ابهام در ظلمت است؛ و آن موجودى که ذاتش نور محض گسترده و واسع و شامل است، حتّى پرتو خورشید هم نمى‌تواند او را روشن کند و رفع ابهام نماید. او در ذاتش ابهام ندارد و از خورشید روشن‌تر است.»

امام معصوم، وجودش حقیقت قرآن است‌

 وجود او حقیقت نور است، و حقیقت قرآن است. او بشیر و نذیر است.

 او محیى و ممیت است.