نور ملکوت قرآن - ج3

دست مدیر کلّ امور شرق است و او فعلاً به مرخّصى به اسکاتلند رفته است. نامه‌اى به او مى‌نویسم. با او مذاکره کنید، شما را در جریان خواهد گذاشت! 

 سه نفرى به اسکاتلند رفته، زنگ خانۀ ییلاقى مدیر کلّ را به صدا درآوردند. مدیر کلّ درحالى‌که از حمّام بیرون آمده و حوله حمّام روى شانه‌اش بود، در را باز کرد و علّت را سؤال نمود.

 نامۀ وزیر خارجه را به او دادند. تعارف کرد که وارد شوند. در اطاق ناهارخورى نشستند.

 آقاخان محلاّتى علّت ملاقات را بیان نمود و خواهش کرد: اکنون که خیال بر کنارى سلطان أحمد شاه را دارید، بهتر است هر فرد دیگرى که مورد قبول شماست به سلطنت انتخاب شود.

 مدیر کلّ مزبور پس از آنکه سؤال کرد که: آیا مطلب دیگرى هم دارید؟! جواب منفى شنید. کاغذ وزیر خارجه که روى میز جلویش بود با دست سُر داد روى میز و گفت:

 «ما دیگر با این خانواده که در طول صد و پنجاه سال ما را با روسها همیشه در یک‌مترى جنگ قرار داده بود نمى‌توانیم کار بکنیم».

 آن سه نفر نگاهى به هم نموده، یکى از آنها گفت: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌.¹ 

 آنگاه مدیر کلّ امور شرق، نصرت السّلطنة و عضد السلطان را مخاطب قرار داده، اظهار داشت نسبت به شما مزاحمتى نخواهد شد، و امنیّت شما تضمین است.

 این دو نفر از راه روسیّه عازم ایران شدند. هنگامى که از رشت به طرف‌