نور ملکوت قرآن - ج2
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «روشنگری تبیان بودنِ قرآن و پاسخ به شبهات مربوطه؛ از جمله مقالۀ قبض و بسطِ تئوریک شریعت» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • امتناع نسخ قرآن • کسیکه به علوم کلیه راه یابد معنای تبیانِ قرآن لِکُلِّ شَیء را میفهمد • فقط اولیای الهی از حقائق و تأویل قرآن مطّلع هستند • رسالت قرآن انسانسازی است نه حلّ مسائل علمی • تطبیق قرآن بر علوم عصر راه صحیحی نیست • تئوریها ثبات ندارند و پیوسته محکوم تئوریهای دیگرند • نقد و بررسی «فرضیه تکامل داروین» • نقد و بررسی مقالۀ «قبض و بسط تئوریک شریعت» • عظمت و تقدّم علوم اسلامی بر علوم امروزی • تشویق قرآن بر آموختن علم حکمت • حق بزرگ فلاسفۀ اسلام در پاسداری از توحید و قرآن • علماء اسلام برجستهترین دانشمندان و پدران علوم طبیعی هستند • پیشگامی مسلمین در علومی مثل فیزیک، طب و داروسازی. • اساس حوزههای علمیه، بر قرآن و عرفان • مدت عمر، محدود است و باید صرف آموختن علم مفید شود • اعراض روشنفکران از مبانی اسلامی، در اثر فرهنگ خارجی • منطق قرآن حجیت عقل و یقین است؛ نه فرضیههای وهمی • تحلیل و بررسی معنای فطرت در قرآن • بیان برخی احکام فطری قرآن مثل حرمت زنا، لواط و شرابنوشیدن. • نقد و بررسی کتاب «دانش و ارزش»
مرتب سازی:
نور ملکوت قرآن - ج2
276مضرّات پزشكى جدید كه بر اساس تكنولوژى امروز ترتیب یافته است
آمپول تستوویرون (Testoviron) كه براى بعضى از انواع ضعفهاى جنسى تجویز مىكنند، از بیضه میمون مىگیرند؛ فلهذا گران قیمت است. الكل و شراب را حلال مىشمرند و یكى از موادّ اصولى در داروسازى به حساب مىآید. شرع مقدّس اسلام كه اینها را حرام شمرده است، نه فقط بواسطه امر تعبّدى است؛ بلكه به علّت زیانهاى جسمى و روحى است كه در آنهاست.
فلهذا مىبینیم: این گونه معالجات فرمولى با موادّ شیمیائى و تركیبات موادّ صنعتى غیر طبیعى، بطور كلّى سطح عمر طبیعى را پائین كشیده است. یعنى بواسطه خوردن این موادّ، یك نحوه سمومات و موادّ مضرّى در بدن وارد مىشود كه گرچه منجرّ به مرگ آنى و دفعى نمىگردد، ولى ایجاد یك گونه مرگ تدریجى مىنماید. مىگویند: با این گونه داروها و این گونه معالجهها، عمرهاى طبیعى نزدیك به ده سال كاهش یافته است.
دكتر آلكسیس كارل مىگوید: «از طرف دیگر باید از خود پرسید كه:
آیا كاهش تلفات كودكان و جوانان، اشكال تازهاى پیش نمىآورد؟! در تمدّن جدید، كودكان ناتوان و علیل نیز نگهدارى مىشوند، و مصون مىمانند.
انتخاب اصلح دیگر اجرا نمىشود، و هیچكس نمىداند: آینده نژادى كه موجودات علیل و ناقصش بدینسان بوسیله موازین بهداشتى و طبّى حمایت مىشود، به كجا خواهد انجامید؟! ولى ما در برابر خود مسأله بغرنج دیگرى داریم كه باید هر چه زودتر براى