
نور ملکوت قرآن - ج2
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «روشنگری تبیان بودنِ قرآن و پاسخ به شبهات مربوطه؛ از جمله مقالۀ قبض و بسطِ تئوریک شریعت» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • امتناع نسخ قرآن • کسیکه به علوم کلیه راه یابد معنای تبیانِ قرآن لِکُلِّ شَیء را میفهمد • فقط اولیای الهی از حقائق و تأویل قرآن مطّلع هستند • رسالت قرآن انسانسازی است نه حلّ مسائل علمی • تطبیق قرآن بر علوم عصر راه صحیحی نیست • تئوریها ثبات ندارند و پیوسته محکوم تئوریهای دیگرند • نقد و بررسی «فرضیه تکامل داروین» • نقد و بررسی مقالۀ «قبض و بسط تئوریک شریعت» • عظمت و تقدّم علوم اسلامی بر علوم امروزی • تشویق قرآن بر آموختن علم حکمت • حق بزرگ فلاسفۀ اسلام در پاسداری از توحید و قرآن • علماء اسلام برجستهترین دانشمندان و پدران علوم طبیعی هستند • پیشگامی مسلمین در علومی مثل فیزیک، طب و داروسازی. • اساس حوزههای علمیه، بر قرآن و عرفان • مدت عمر، محدود است و باید صرف آموختن علم مفید شود • اعراض روشنفکران از مبانی اسلامی، در اثر فرهنگ خارجی • منطق قرآن حجیت عقل و یقین است؛ نه فرضیههای وهمی • تحلیل و بررسی معنای فطرت در قرآن • بیان برخی احکام فطری قرآن مثل حرمت زنا، لواط و شرابنوشیدن. • نقد و بررسی کتاب «دانش و ارزش»
نور ملکوت قرآن - ج2
250و در كشف همین موادّ بود كه ساختن نقره و طلا را امكانپذیر دانستند.
محمّد بن زكریاى رازى كتابى نوشته است به نام: «إنّ صناعة الكیمیا إلى الوجوب أقرب منها إلى الامتناع».
ابن جلجل در «طبقات الأطبّاء و الحكماء» گوید: محمّد بن زكریاى رازى در صنعت كیمیا (شیمى) تحقیقاتى كرد، و چهارده مقاله در علم كیمیا تألیف نمود.
در فهرست تألیفات رازى نام سه كتاب دیده مىشود كه در آنها عقیده یعقوب بن إسحاق كندى1 را كه مبنىبر بطلان صنعت كیمیاست، ردّ كرده است.
بسیارى از بزرگان متصوّفه بدین كار اشتغال داشتهاند. نامهاى جابر بن حیان2 و ذو النّون و جنید بغدادى و محیى الدّین عربى و شمس تبریزى و
- يعقوب بن اسحاق کندى، عالىمقامترين فيلسوف عرب در قرن سوّم هجرى است، زيرا که تاريخ برخى از مؤلّفاتش در سنه ٢٢٢ هجرى قمرى است. شرح و ترجمه احوال وى را ابن نديم در «الفهرست»، و ابن أبى اصيبعه در «طبقات الأطبّاء» ذکر کردهاند.
- در تعليقه ص ٦٢٧ از «تمدّن اسلام و عرب»، گوستاو لوبون گويد: «جابر را- علماى کيمياى مشرق مانند شيخ محمّد قمرى و ابن وحشيّه و مظفّرعلى شاه کرمانى و غيرهم، ربيب امام جعفر صادق دانستهاند و در اينکه تلميذ آن حضرت بوده شکى نيست زيرا در مؤلّفات خود مکرّر بنام و عنوان آن حضرت قسم ياد مىکند.»
