نور ملکوت قرآن - ج1
جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «حقانیت و هدایتگری قرآن و جامعیتِ احکام آن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • قرآن راهنما به بهترین آیینها • شواهدی بر بهترین راهنما بودن قرآن • جاودانگی احکام و معارف قرآن • حیاتی بودن حکم قصاص در قرآن • بررسی نظریه همدوشی زنان با مردان در جامعه • امام معصوم، وجود خارجی قرآن • عینیت نفس ملکوتی امام معصوم با قرآن • احترام به والدین بر اساس معارف قرآن • حرمت تحدید نسل بر اساس معارف قرآن • کیفیت نزول وحی توسط خداوند و ملائکه • معجزات پیامبران ، ناشی از جمعیت نفس آنها • اصالت قرآن بخاطر مبتنی بودن بر فطرت است • علت ذکر داستانها در قرآن، وجود مشابه آن در نفوس همۀ مردم است
مرتب سازی:
نور ملکوت قرآن - ج1
84...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] از أفعال مردم و اخلاقشان و آنچه مربوط به آنهاست، آنچه را که براى تو سهل و آسان است. کار را با مردم سهل و آسان بگير و به تکلّف مپرداز و با آنها در امورشان مداقّه مکن و آنچه سبب مشقّت آنها شود از آنها مخواه که نفرت نکنند، همچنانکه رسول خدا صلّى الله عليه وآله فرموده است:” «يَسِّروا وَ لا تُعَسِّروا»“ و شاعر گفته است:
خُذِى العفوَ منّى تَستديمى مَودّتى ** و لا تَنطِقى فى سَورتى حينَ أغضَبُ
و بعضى گفتهاند: عفو به معناى زيادتى است؛ يعنى زيادى و آنچه را از صدقاتشان آسان است، آنرا بگير. و اين آيه قبل از نزول آيه زکوة است، امّا چون آن آيه نازل شد امر شد که طَوعاً أو کرهاً زکوة گرفته شود.
و عُرف به معنى معروف و جميل است از کارها.
و معنى” «وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ»“ آنستکه: با سفيهان مانند سفهشان معامله نکن و با آنها ممارات و مجادله منما، و بردبارى کن و از بديهايشان که به تو ميرسد إغماض کن. و گفته شده است: چون اين آيه فرود آمد رسول خدا از جبرئيل پرسيد، گفت: نمىدانم تا بپرسم. سپس برگشت و گفت: يا مُحَمَّدُ! إنَّ رَبَّک أمَرَک أنْ تَصِلَ مَنْ قَطَعَک، وَ تُعْطىَ مَنْ حَرَمَک، وَ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَک. و از جعفر صادق است که: خداوند پيغمبرش را به مکارم اخلاق فراخوانده است و در قرآن آيهاى که جامع تمام مکارم اخلاق باشد غير از اين آيه نداريم.»- انتهى.
اين مطلب را مقدّس اردبيلى نيز در «ءَايات الأحکام» ص ٤٣٩ از «کشّاف» آورده است.
ابن أبى الحديد در پايان «شرح نهج البلاغة» هزار کلمه از مواعظ و حِکم را بصورت کلمات قصار از أميرالمؤمنين عليه السّلام نقل نموده است و کلمه ١٢٢ از آن اين است:” «إنَّ اللهَ سُبْحانَهُ أدَّبَ نَبيَّهُ صلَّى اللهُ عَلَيه و ءَالِهِ بِقَوْلِهِ: خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجهِلِينَ.* فَلَمّا عَلِمَ أنَّهُ قَدْ تَأَدَّبَ، قالَ: وَ إِنَّک لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ.** فَلَمّا اسْتَحْکمَ لَهُ مِنْ رَسولِهِ ما أحَبَّ، قالَ: وَ مَآ ءَاتَيکمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نَهَيکمْ عَنْهُ فَانتَهُوا.» *** (از طبع دار إحيآء الکتب العربيّة، ج ٢٠، ص ٢٧٠).
*ـ آیه 199، از سوره 7: الاعراف.
** ـ آیه ٤، از سوره ٦٨: القلم.
*** ـ قسمتى از آیه ٧، از سوره ٥٩: الحشر
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] از أفعال مردم و اخلاقشان و آنچه مربوط به آنهاست، آنچه را که براى تو سهل و آسان است. کار را با مردم سهل و آسان بگير و به تکلّف مپرداز و با آنها در امورشان مداقّه مکن و آنچه سبب مشقّت آنها شود از آنها مخواه که نفرت نکنند، همچنانکه رسول خدا صلّى الله عليه وآله فرموده است:” «يَسِّروا وَ لا تُعَسِّروا»“ و شاعر گفته است: