نور ملکوت قرآن - ج1
جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «حقانیت و هدایتگری قرآن و جامعیتِ احکام آن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • قرآن راهنما به بهترین آیینها • شواهدی بر بهترین راهنما بودن قرآن • جاودانگی احکام و معارف قرآن • حیاتی بودن حکم قصاص در قرآن • بررسی نظریه همدوشی زنان با مردان در جامعه • امام معصوم، وجود خارجی قرآن • عینیت نفس ملکوتی امام معصوم با قرآن • احترام به والدین بر اساس معارف قرآن • حرمت تحدید نسل بر اساس معارف قرآن • کیفیت نزول وحی توسط خداوند و ملائکه • معجزات پیامبران ، ناشی از جمعیت نفس آنها • اصالت قرآن بخاطر مبتنی بودن بر فطرت است • علت ذکر داستانها در قرآن، وجود مشابه آن در نفوس همۀ مردم است
مرتب سازی:
نور ملکوت قرآن - ج1
83...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] صاحِبُها. ألا و إنَّ مَکارِمَ الدّنيا وَ الْاخِرَةِ فى ثَلاثَةِ أحْرُفٍ مِنْ کتابِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ: خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجهِلِينَ. و تفْسيرُهُ: أنْ تَصِلَ مَنْ قَطَعَک، و تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَک، و تُعْطِىَ مَنْ حَرَمَک.
و در «مکارم الأخلاق» شيخ طبرسى، طبع سنگى، ص ٢٤١ در ضمن وصاياى حضرت رسول أکرم به أميرالمؤمنين عليهما الصّلوة و السّلام وارد است:” يا عِلىُّ! ثَلاثَةٌ مِنْ مَکارِمِ الْأخْلاقِ فى الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ: أنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَک، وَ تَصِلَ مَنْ قَطَعَک، وَ تَحْلُمَ عَمَّنْ جَهِلَ عَلَيْک.”
و در «اصول کافى» ج ٢، ص ٢٤١ با إسناد متّصل خود از دِلْهات غلام حضرت امام رضا عليه السّلام روايت کرده است که: «گفت: شنيدم که آن حضرت مىفرمود:” لا يَکونَ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِنًا حَتَّى يَکونَ فيهِ ثَلاثُ خِصالٍ: سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبيِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ وَليِّهِ. فَأمّا السُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ فَکتْمانُ سِرِّهِ؛ قالَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ: علِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِن رَسُولٍ. وَ أمّا السُّنَّةُ مِنْ نَبِيِّهِ فَمُداراةُ النّاسِ، فَإنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ أمَرَ نَبيَّهُ بِمُداراةِ النّاسِ فَقالَ: خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجهِلِينَ. وَ أمّا السُّنَّةُ مِنْ وَليِّهِ فَالصَّبْرُ فى الْبَأْسآءِ وَ الضَّرّآءِ.»“ اين روايت را در «عيون أخبار الرّضا» طبع سنگى، ص ١٦٧ آورده است و در ذيلش وارد است:” «فَإنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ يَقولُ:” وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ.»““
و در «مَجمع البحرَين» در مادّه کرَمَ وارد است: «مکارم اخلاقى که از خصائص پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم بود، ده چيز بود: يقين و قناعت و صبر و شکر و حلم و حسن خُلق و سخاوت و غيرت و شجاعت و مروّت. و در حديث وارد است:” امْتَحِنوا أنْفُسَکمْ بِمَکارِمِ الْأخْلاقِ؛ فَإنْ کانَتْ فيکمْ فَاحْمَدوا اللهَ تَعالَى وَ إنْ لَمْ يَکنْ فيکمْ فَاسْأَلُوا اللهَ وَ ارْغَبوا إلَيْهِ فيها.” و سپس حضرت اين ده خصلت گذشته را ذکر نمودند. و چون از حضرت از مکارم اخلاق پرسيدند، فرمود:” الْعَفْوُ عَمَّنْ ظَلَمَک وَ صِلَةُ مَنْ قَطَعَک وَ إعْطآءُ مَنْ حَرَمَک وَ قَوْلُ الْحَقِّ وَ لَوْ عَلَى نَفْسِک.»“- انتهى.
در «کشّاف» طبع اوّل، ج ١، ص ٣٦٤ در تفسير آيه” خُذِ الْعَفْوَ” گويد: «عفو ضدّ جَهد است. جهد يعنى مشقّت و سختى، و عفو يعنى سهولت و آسانى. يعنى: بگير اى محمّد [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] صاحِبُها. ألا و إنَّ مَکارِمَ الدّنيا وَ الْاخِرَةِ فى ثَلاثَةِ أحْرُفٍ مِنْ کتابِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ: خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجهِلِينَ. و تفْسيرُهُ: أنْ تَصِلَ مَنْ قَطَعَک، و تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَک، و تُعْطِىَ مَنْ حَرَمَک.