اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

نور ملکوت قرآن - ج1

0
جلد ها

جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه بوده که پیرامون جنبۀ «حقانیت و هدایتگری قرآن و جامعیتِ احکام آن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است.  مهم‌ترین مطالب این مجلّد:  • قرآن راهنما به بهترین آیین‌ها  • شواهدی بر بهترین راهنما بودن قرآن  • جاودانگی احکام و معارف قرآن  • حیاتی بودن حکم قصاص در قرآن  • بررسی نظریه همدوشی زنان با مردان در جامعه  • امام معصوم، وجود خارجی قرآن  • عینیت نفس ملکوتی امام معصوم با قرآن  • احترام به والدین بر اساس معارف قرآن  • حرمت تحدید نسل بر اساس معارف قرآن  • کیفیت نزول وحی توسط خداوند و ملائکه  • معجزات پیامبران ، ناشی از جمعیت نفس آنها  • اصالت قرآن بخاطر مبتنی بودن بر فطرت است  • علت ذکر داستانها در قرآن، وجود مشابه آن در نفوس همۀ مردم است

نور ملکوت قرآن - ج1

64
  • است.»

  •  و سیوطى نیز در «جامع الصّغیر» از سُنن نسائى، و از ضیاء از سُؤَیدِ بنِ مُقَرَّن با سند صحیح روایت كرده است كه: رسول خدا صلّى الله علیه وآله وسلّم فرمود: مَن قُتِلَ دُونَ مَظْلِمَتِهِ فَهُوَ شَهِیدٌ.1

  •  این از یك‌طرف؛ و از طرف دیگر، اسلام خون كسى را كه در صدد تعدّى و تجاوز به مال مردم، به دزدى و سرقت، و یا در صدد فجور به نوامیس آنها بوده است، هدر كرده است. و در این صورت اگر صاحب منزل در صدد دفاع از خود برآید، و یا در راه حفظ از ناموس خود، در كشمكش و گیرودار دفاع، دزد و شخص متعدّى را بكشد، در محكمه اسلام محكوم نیست. زیرا خون این شخص متجاوز هدر و بلا قیمت است.

  •  كُلینىّ با سند متّصل خود، از حضرت امام موسى بن جعفر أبى الحسن الكاظم علیه السّلام روایت كرده درباره حكم مردى كه براى دزدى و یا براى أعمال منافى عفّت در خانه دیگرى رفت، و صاحبخانه او را كشت؛ آیا در اینصورت مى‌توان صاحبخانه را به قصاص خونى كه از آن شخص وارد ریخته‌

    1. «جامع الصغير» ج ٢، ص ١٧٨. و قاضى قضاعى در «شرح فارسى شهاب الأخبار» کلمات قصار پيغمبر خاتم صلّى الله عليه و آله که با مقدّمه و تصحيح و تعليق سيّد جلال الدّين حسينى ارمَوى محدّث به طبع رسيده است، و در آن ٧٩٤ کلمه از کلمات حضرت را آورده است، در ص ١٤٥ به شماره ٢٧٨ آورده است: مَنْ قُتِلَ دونَ مالِهِ فَهُوَ شَهيدٌ. «هر که کشته شود از بهر نگاه داشتن مالش، او شهيد بوَد.»
      و به شماره ٢٧٩ آورده است:” وَ مَنْ قُتِلَ دونَ أهْلِهِ فَهُوَ شَهيدٌ.” «و هر که کشته شود از بهر نگاه داشتن اهلش او شهيد است.»
      و به شماره ٢٨٠ آورده است:” وَ مَنْ قُتِلَ دونَ دينِهِ فَهُوَ شَهيدٌ.” «و هر که کشته شود از بهر نگاه داشتن دينش او شهيد است.»