نور ملکوت قرآن - ج1

 پس بدانید كه: قرآن كلام من نیست؛ بلكه وحى خداوند است كه آمده، و مرا امر به تلاوت و تفهیم به شما نموده است.

 فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ‌* وَ ما لا تُبْصِرُونَ‌* إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ‌* وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ‌* وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ‌* تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ‌* وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ‌* لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ‌* ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ‌* فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ‌* وَ إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ.¹

 «سوگند مى‌خورم به هر چیزى كه شما مى‌بینید؛ و به هر چیزى كه شما نمى‌بینید كه این قرآن گفتار فرستاده‌اى است بزرگوار و عالى رتبه؛ و آن گفتار شاعرى نیست؛ چه بسیار اندكند كسانى از شما كه ایمان آورده و بدین حقیقت معترفند! و گفتار كاهن و متّصل به أجانین و نفوس عالم سِفْل نیست؛ چه بسیار اندكند كسانى كه از شما این معنى را به یاد آورند! فرستاده شده‌اى است از جانب پروردگار عالمیان؛ و اگر این پیغمبر بعضى از گفتارها را از نزد خود بگوید و به ما نسبت دهد و به ما ببندد، حتماً ما با دست قدرت خود او را مى‌گیریم و سپس رگ قلب و حیاتى وى را قطع مى‌نمائیم؛ و هیچ كس از شما نمى‌تواند حاجز شود و او را از دست ما بگیرد و مانع این عمل گردد؛ و حقّاً این قرآن، كتاب یادآورى است براى پرهیزكاران.»

 محصّل مطلب آنكه: یك عدّه دست از هواى نفس أمّاره بر نمى‌دارند و طبق غرائز شیطانى و ملكات موروثى و تربیتى، حاضر براى تسلیم و اطاعت آیات وارده در قرآن نمى‌شوند. در این صورت به واسطه عرضه كردن قرآن بر آنها بر انكارشان افزوده مى‌شود، و حجّت بر آنها تمام مى‌گردد؛ و بر اصل إعراض و انكار، شقاوتشان ظاهر مى‌شود. و همین معناى زیادى خسران است.