نور ملکوت قرآن - ج1

 و لفظ كتاب مبین در قرآن مجید بسیار وارد شده است، مانند: الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ‌¹ و تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ‌² (آنست اى پیامبر آیات كتاب آشكار). و سوگند به آن یاد كرده است مانند حم‌* وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ‌³ (حم سوگند به كتاب آشكارا).

 و منظور از كتاب مبین، یا همین قرآنى است كه لفظى است و یا كَتبى است كه تلاوت مى‌شود، و یا حقیقت و واقع آن كه در عالمى بالاتر و والاتر بوده و این قرآن لفظى، در مقام نزول حكایت از آن مى‌كند. همچنان كه فرموده است: وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ.⁴

 «و در نزد اوست (خدا) كلیدهاى غیب، كه از آنها خبر ندارد مگر او، و مى‌داند آنچه در خشكى و دریاست. و هیچ برگى از درخت فرو نمى‌ریزد، و هیچ دانه‌اى در طبقات تاریكیهاى زمین نیست، مگر آنكه خداوند از آن آگاه است. و هیچ تر و خشكى نیست، مگر آنكه در كتاب آشكار خداوند موجود است.»

 معلوم است كه واقعیت موجودات بوجودهَا العَینى در قرآن لفظى نیست؛ بلكه در عالمى است محیط و گسترده كه از آن به عالم‌ لَوح مَحفوظ و یا امُّ الکتاب‌ تعبیر مى‌شود.

 اصل كتاب مبین همان عالم است؛ و آیات كتاب مبین، قرآن است كه با