نور ملکوت قرآن - ج1

 «اى اهل كتاب، حقّاً و تحقیقاً فرستاده و پیامبر ما به سوى شما آمد؛ در حالى كه بیان مى‌كند و پرده بر مى‌دارد براى شما از بسیارى از آن چیزهائى را كه شما از كتابتان (تورات و انجیل) پنهان مى‌كردید؛ و از بسیارى از آن چیزها نیز صرف نظر مى‌نماید؛ و آن امور مختفیه و پنهان شده را بیان نمى‌كند.»

در معنای اینکه قرآن، چگونه نور است؟

 حضرت آیة الله علّامه طباطبائى مدّ ظلّه العالى در تفسیر این دو آیه فرموده‌اند:

 از اینكه فرموده است: از سوى خدا به سوى شما آمد نور و كتاب مبین؛ به دست مى‌آید كه آنچه آمده قیام به او دارد مانند قیام بیان و یا كلام به مبین و سخنگو و یا متكلّم. و این مؤید آنستكه: مراد از نور در این آیه شریفه قرآن است. و بنابراین عبارت: وَ كِتابٌ مُبِينٌ‌ عطف تفسیر براى نور است؛ و مراد از نور و كتاب مبین؛ مجموعاً قرآن است.

 خداوند در بسیارى از موارد در قرآن كریم؛ قرآن را نور نامیده است؛ همچون آیه:

 وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ. (قسمتى از آیه ١٥٧، از سوره ٧: الأعراف)

 «و پیروى كنند از نورى كه با پیغمبر فرود آمده است.»

 و همچون آیه: فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا. (قسمتى از آیه ٨، از سوره ٦٤: التغابن)

 «پس ایمان بیاورید به خداوند و پیغمبر او و نورى كه ما با او فرو فرستادیم.»

 و همچون آیه: وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً. (ذیل آیه ١٧٤، از سوره ٤:

 النّسآء)

 «و ما به سوى شما نور آشكارى را فرو فرستادیم.»

 و احتمال مى‌رود مراد از نور خود رسول الله باشد، بنا بر فقره صدر كلام‌