نور ملکوت قرآن - ج1

بگوئیم: چون این حكم كاملًا عمل مى‌شود و مو به مو اجراء مى‌گردد، دزدى یافت نمى‌شود و دست بریده‌اى به چشم نمى‌خورد.

 اسلام كه فرموده است: شخص قاتل را ولىّ دم مقتول مى‌تواند قصاص كند و بكشد، براى آنستكه قتلى صورت نگیرد و قاتلى پیدا نشود تا كشته شود؛ نه براى آنكه پیوسته قتل‌هائى صورت گیرد و قاتل‌ها را إعدام نمایند. این حكم براى جلوگیرى از قتل است؛ و بهترین و عالى‌ترین طریق براى آن است.

 از اینجا به دست مى‌آوریم سخافت و بى‌مایگى گفتار كسانى را كه مى‌گویند: دست دزد را بریدن، جز اضافه كردن یك مرد بدون دست در جامعه، چه فائده‌اى دارد؟! قاتل یك نفر از افراد جامعه را كشته است و زیانى بدین بزرگى وارد كرده است، حالا اگر ما او را هم بكشیم، یك فرد دیگر از جامعه را معدوم و نابود ساخته‌ایم؛ و از افراد جمعیت در نتیجه دو نفر از بین رفته‌اند.

 ما در اینجا نمى‌گوئیم اگر دست یك نفر دزد بریده شود و مردم ببینند، دیگر دزدى نمى‌كنند، بلكه مى‌گوئیم اگر بنا بشود دست دزد را ببرند، مردم دزدى نمى‌كنند. بنابراین یگانه راه جلوگیرى از دزدى و سلب أمنیت اجتماعى، و یگانه راه رفع نگرانى و تشویش و دلهره مادرانى كه در شب تار در كنار كودكان شیرخواره خود خفته‌اند، آنست كه براى این حكم بناى عمل گذاشته شود. و إلّا حَبس و زندان و غرامت و تبعید در اینجا بكار نمى‌آید. و زندان‌ها نه تنها موجب جلوگیرى از دزدى نمى‌شوند، خودشان دزدپرور مى‌شوند.

 با بناى اجراى حكم قصاص نسبت به قاتل، كسى مقتول نمى‌شود تا قاتل را قصاص كنند. و بنابراین نه فرد اوّل از بین رفته است و نه فرد دوّم؛ و هر دو به سلامت، عمر طولانى نموده و از مواهب حیات متمتّع مى‌گردند.

 امّا اگر حكم قصاص اجراء نشود، قتل أوّلى كه مسلّماً صورت گرفته‌