نور ملکوت قرآن - ج1

 «خداوند نور آسمانها و زمین است.»

 و درباره قرآن، روایات مستفیضه بل متواتره‌اى وارد است كه قرآن نور است و قرائتش نور است و تلاوتش نور است و استشفاى به آن نور است و در مراحل پس از مرگ، نور است؛ و انسان‌ها را از كریوه‌ها و عقَبات تاریك و ظلمانى عبور میدهد. همچنانكه تعالیم غیر قرآنى، ظلمت است. ظلم و ستم، ظلمت است.

 رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلّم فرمود:

 الظُّلْمُ ظُلُمَاتُ یوْمِ الْقِیمَةِ.¹

 «ستم نمودن و ظلم كردن، ظلمات روز بازپسین است.»

 اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ.²

 «خداوند ولىّ كسانى است كه ایمان آورده‌اند. ایشان را از ظلمات خارج نموده و به سوى نور داخل مى‌نماید. و آن كسانى كه كفر ورزیده‌اند، اولیاى آنها طاغوت میباشند كه آنها را از عالم نور خارج كرده، و به سوى عالم ظلمات وارد مى‌كنند.»

 در اینجا به شرك و كفر و فسق و وثنیت و ثنویت، و هر گونه بت‌پرستى، نسبت ظلمات را داده است؛ و به عالم توحید نسبت نور را؛ و بر همین اساس اینجا و هر جاى از قرآن كه ظلمت را آورده است، با صیغه جمع آورده است چون ظلمات كه ناشى از شرك و كفر است، مَثار كثرت است؛ به خلاف توحید كه نور است؛ و نور واحد است. فلهذا نور را همیشه با صیغه واحد آورده؛ و