نور ملکوت قرآن - ج1
جلد اول مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «حقانیت و هدایتگری قرآن و جامعیتِ احکام آن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • قرآن راهنما به بهترین آیینها • شواهدی بر بهترین راهنما بودن قرآن • جاودانگی احکام و معارف قرآن • حیاتی بودن حکم قصاص در قرآن • بررسی نظریه همدوشی زنان با مردان در جامعه • امام معصوم، وجود خارجی قرآن • عینیت نفس ملکوتی امام معصوم با قرآن • احترام به والدین بر اساس معارف قرآن • حرمت تحدید نسل بر اساس معارف قرآن • کیفیت نزول وحی توسط خداوند و ملائکه • معجزات پیامبران ، ناشی از جمعیت نفس آنها • اصالت قرآن بخاطر مبتنی بودن بر فطرت است • علت ذکر داستانها در قرآن، وجود مشابه آن در نفوس همۀ مردم است
مرتب سازی:
نور ملکوت قرآن - ج1
171منم که گوشه میخانه خانقاه منست *** دعاى پیر مغان ورد صبحگاه منست گرَم ترانه چنگ و صبوح نیست چه باک *** نواى من به سحر آهِ عذر خواه منست ز پادشاه و گدا فارغم بحمد الله *** گداى خاک در دوست پادشاه منست غرض ز مسجد و میخانهام وصال شماست *** جز این خیال ندارم خدا گواه منست از آن زمان که برین آستان نهادم روى *** فراز مسند خورشید تکیه گاه منست مگر به تیغ أجل خیمه برکنم ورنه *** رمیدن از در دولت نه رسم و راه منست گناه اگرچه نبود اختیار ما حافظ *** تو در طریق ادب باش و گو گناه منست1 و ما دیگر او را ندیدیم تا یك روز نزدیك غروب كه با تاكسى به مسجد مىرفتم و در چراغ قرمزِ دروازه شمیران منتهى الیه خیابان فخرآباد ماشین توقّف كرد، از پشت شیشه ماشین سلامى كرد و با انگشت مُسبّحه (سبّابه) خود به شیشه ماشین زده و إشارةً گفت: دالّى.
من هم سلامى كردم و ماشین حركت كرد.
و من داستان او را براى بعض از دوستان كه در نواحى دروازه شمیران
- اين غزل از خواجه شمس الدّين محمّد حافظ شيرازى است و در ديوان او، طبع پژمان ص ١٨ مىباشد.