نور ملکوت قرآن - ج1

اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ.¹

 «پس آیا آن كسى كه مى‌داند آنچه از سوى پروردگارت به تو نازل شده است، حقّ است؛ مثل كسى است كه كور است؟ اینست و جز این نیست كه این حقیقت را صاحبان خرد و عقل مى‌فهمند و بدان مى‌رسند.

 صاحبان خرد كسانى هستند كه به عهد خدا وفا مى‌كنند و پیمان را نمى‌شكنند؛ و آن كسانى هستند كه به آنچه خداوند امر به صِلِه و پیوندش نموده، صله مى‌نمایند، و از پروردگارشان در خشیت‌اند و از بدى حساب در هراسند.

 و آن كسانى هستند كه به جهت جستجوى وجه پروردگارشان، صبر و شكیبائى پیشه دارند؛ و إقامه نماز مى‌كنند؛ و از آنچه ما به ایشان روزى كرده‌ایم، در پنهان و آشكارا انفاق مى‌نمایند؛ و با نیكى بدى را دفع مى‌كنند و از خود مى‌زدایند؛ عاقبت این خانه، فقط اختصاص به ایشان دارد؛ عاقبت و آخرت آنها در بهشت‌هاى عَدْنى است كه در آنها داخل مى‌شوند؛ و همچنین هر كس از پدرانشان و أزواجشان و ذرّیه‌شان صلاحیت داشته باشد، با آنها داخل مى‌شود.

 و فرشتگان سماوى از هر در بر آنها وارد مى‌شوند؛ و (به آنها مى‌گویند) سلام بر شما (عالَم آنها را عالم سلام و اسم سلام حضرت احدیت قرار مى‌دهند) به واسطه صبر و شكیبائى كه در دنیا نمودید؛ پس چه نیكو عاقبتى است عاقبت این خانه.

 و كسانى كه پیمان خدا را پس از آنكه به آن متعهّد شده‌اند مى‌شكنند؛ و مى‌بُرند آنچه را كه خداوند به صِلِه آن أمر نموده است؛ و در زمین فساد مى‌كنند؛ لعنت و دورباش از رحمت حق از براى ایشانست، و بدى عاقبت خانه‌