نور ملکوت قرآن - ج1

از اموال خود به آنها مى‌دهند. پس زنان صالحه كسانى هستند كه در حضور شوهران مطیع آنها هستند و در غیبت آنها نگهدارنده و پاسدار اموال و نوامیس آنها كه خداوند به حفظ آنها امر نموده است.»

 بسیار عجیب است كه امروزه از آیه‌ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ‌¹ «حقّاً و حقیقةً گرامى‌ترین فرد از افراد شما در نزد خداوند، كسى است كه تقواى او افزون‌تر باشد»، بسیار سخن به میان مى‌آید و مدّعیان اسلام شناس آن را یك قانون أصیل و مایه افتخار به قرآن مى‌دانند، ولى از آیه‌ الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ، و یا از جمله‌ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ‌ یعنى از لزوم اطاعت زنان از شوهران، سخن به میان نمى‌آورند؛ و كأنّه اسلام را تجزیه نموده، قسمتى از آن را قبول دارند و قسمتى را قبول ندارند؛ گر چه لفظاً به همه قرآن معترف و به همه احكام اسلام دربسته و سربسته اقرار مى‌نمایند.

 اگر دخترى در نیتش آن باشد كه در خانه شوهر، شوهر را در تحت اختیار خود درآورد، و در امر و نهى و آمد و رفت بر او مسلّط گردد، و با حیله‌ها و تزویرهاى زیركانه و ظریفانه، بالأخره امور وى را به دست گیرد و خود را حاضر بر پذیرش قیمومت مرد بر زن ننموده و حاضر براى تسلیم و اطاعت و انقیاد نشود و به طور كلّى چنین معتقد باشد كه زن باید بر مرد مسلّط باشد، و در كارهاى او دخالت كند، در حقیقت این آیه را قبول نداشته و نپذیرفته است و عملًا رد كرده است. گرچه قرآن را محترم بشمارد، و در مجلس عقد مقید باشد كه قرآن را گسترده و در برابر چشمان خود قرار مى‌دهد.

 و در این صورت عقد او باطل است؛ زیرا بر شریعت رسول الله؛ و بر كتاب خدا، عقدش جارى نگردیده است.