نور ملکوت قرآن - ج1

انجام حوائج خود ندارند، هم پسر خسته شده، و از آن بدتر عروس خانم اجازه ماندن در منزل نمى‌دهد و آنان را موجودات میكربى مى‌داند، و امر مى‌كند كه آنها را فعلًا در اطاق نوكر و كلفت در منزل جاى دهند؛ و سپس از خانه بیرون انداخته و به محلّ پیرسالان انتقال دهند.

 پسر هم عبد و عبید عروس شده و فكر و اراده او را در امور زندگى به واسطه انغمار در شهوات و عشق به جمال ظاهرى مقدّم مى‌دارد، و هر چه او اشاره كند با كمال جدّیت و سرعت به كار مى‌بندد و با دل و جان مى‌پذیرد؛ از تو به یك اشارت، از ما به سر دویدن.

 پسر اختیار امور منزل، بلكه اختیار امور شخصى و خارجى خود را به دست او داده است؛ و او هم فَعّالٌ لِما یشَآء و حاكمٌ لِمَا یرید؛ هر جا مى‌برد و هرجا مى‌كشد؛ و معلوم است كه چون ریاست و اختیار و صاحب اختیارى به دست زنان افتد؛ آنها مردها را به چه راه مى‌برند؟ و ضربه قطعى به اجتماع سالم و سلام از كجا مى‌رسد؟

 اینجاست كه این آیه مباركه درخشان قرآن، سر از افق غیب و پرده پنهان به در مى‌آورد و فریاد مى‌زند:

 الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ.²

 «مردان را بر زنان تسلّط و حقّ نگهبانى است، به واسطه فضیلتى كه خدا بعضى را بر بعضى داده است؛ و به واسطه مخارج زندگى و نفقه‌اى را كه مردان‌