
انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
انوار الملکوت ج2
37توحید این شجره دائماً بارآور شده از خمود و کسالت و ضعف بیرون میآید و بارهای مفید و فراوان میدهد، و جان و دل آنها را به علم و حکمت منوّر میکند؛ آن علم و حکمتی را که پایان ندارد و فیوضاتش ابدی است و میوهاش سرمدی است. خلاصه آنکه از ضلالت و گمراهی و نیستی و خباثت و کجروی آنها را بیرون میکشد، و با تعلیم آیات و حکمتْ وجود آنها را مفید و بهرۀ آنان را سرشار و جان آنها را زنده و چراغ سوخته و خاموش شدۀ آنها را روشن و تابناک میکند؛ حقّاً از زندان نفس و زندان هوی و جهنّم اعتبارات و خیالات بیرون میآورد و در آسمان فضیلت و حقیقت میبرد، خباثت او را تبدیل به طهارت میکند.
تمثیل شیرین و لطیف خداوند حال گروندگان به حقیقت قرآن را
چقدر لطیف و شیرین خداوند در قرآن مجید حال این دو دسته و کیفیّت زندگی آنها را از نقطه نظر کوتاهی فکر و سعۀ اندیشه و مقام ممثّل نموده!
﴿وَأُدۡخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِمۡ تَحِيَّتُهُمۡ فِيهَا سَلَٰمٌ * أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ ضَرَبَ ٱللَهُ مَثَلٗا كَلِمَةٗ طَيِّبَةٗ كَشَجَرَةٖ طَيِّبَةٍ أَصۡلُهَا ثَابِتٞ وَفَرۡعُهَا فِي ٱلسَّمَآءِ * تُؤۡتِيٓ أُكُلَهَا كُلَّ حِينِۢ بِإِذۡنِ رَبِّهَا وَيَضۡرِبُ ٱللَهُ ٱلۡأَمۡثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ * وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٖ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ ٱجۡتُثَّتۡ مِن فَوۡقِ ٱلۡأَرۡضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٖ * يُثَبِّتُ ٱللَهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡقَوۡلِ ٱلثَّابِتِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَيُضِلُّ ٱللَهُ ٱلظَّـٰلِمِينَ وَيَفۡعَلُ ٱللَهُ مَا يَشَآءُ * أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعۡمَتَ ٱللَهِ كُفۡرٗا وَأَحَلُّواْ قَوۡمَهُمۡ دَارَ ٱلۡبَوَارِ * جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَا وَبِئۡسَ ٱلۡقَرَارُ﴾.1
- سوره إبراهیم (١٤) آیات ٢٣ إلی ٢٩: [کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، به بهشتهایی که نهرها در آن جاری است درآورند به فرمان پروردگارشان در آنجا جاودانه بمانند و به سلام، یکدیگر را تحیّت گویند. (ای پیغمبر!) آیا ندیدی چگونه خداوند مثلی را زده است؟! قرار داده است کلمۀ طیّبه را مانند درخت طیّب که تنهاش ثابت، و شاخهاش در آسمان میباشد. آن درخت طیّب در تمام ایّام، میوه و ثمرهاش را با اجازۀ پروردگارش میدهد. و خداوند این مثالها را برای مردم میزند به امید آنکه آنان متذکّر گردند. امّا مثل انسان کافر منکر معاند، انسان ظالم و متعدّی و متجاوز که نه تنها خود از وجود خود بهرمند نمیشود بلکه موجب محرومیّت ابناء نوع، از ماء معین چشمۀ زلال حقیقت میگردد مانند درخت خبیث و منکری است که از زمین یکباره کنده شده و ریشههایش بدون ربط با مبدأ خود، بدون هیچ اعتماد و اتّکالی به روی زمین افتاده است و قرار و ثباتی ندارد. خداوند استوار میدارد کسانی را که ایمان آوردهاند، به قول ثابت در زندگانی دنیا و در آخرت، و گمراه میکند خداوند ستمکاران را و خداوند هر کاری را که بخواهد انجام دهد انجام میدهد. آیا نگاهت را نینداختی به سوی کسانی که نعمت خداوند را تبدیل به کفر کردند، و قومشان را در خانۀ هلاکت و نابودی داخل نمودند؟ جهنّم است که در آن افکنده میشوند، و در آتش آن میگدازند.]
- سوره إبراهیم (١٤) آیات ٢٣ إلی ٢٩: [کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، به بهشتهایی که نهرها در آن جاری است درآورند به فرمان پروردگارشان در آنجا جاودانه بمانند و به سلام، یکدیگر را تحیّت گویند. (ای پیغمبر!) آیا ندیدی چگونه خداوند مثلی را زده است؟! قرار داده است کلمۀ طیّبه را مانند درخت طیّب که تنهاش ثابت، و شاخهاش در آسمان میباشد. آن درخت طیّب در تمام ایّام، میوه و ثمرهاش را با اجازۀ پروردگارش میدهد. و خداوند این مثالها را برای مردم میزند به امید آنکه آنان متذکّر گردند. امّا مثل انسان کافر منکر معاند، انسان ظالم و متعدّی و متجاوز که نه تنها خود از وجود خود بهرمند نمیشود بلکه موجب محرومیّت ابناء نوع، از ماء معین چشمۀ زلال حقیقت میگردد مانند درخت خبیث و منکری است که از زمین یکباره کنده شده و ریشههایش بدون ربط با مبدأ خود، بدون هیچ اعتماد و اتّکالی به روی زمین افتاده است و قرار و ثباتی ندارد. خداوند استوار میدارد کسانی را که ایمان آوردهاند، به قول ثابت در زندگانی دنیا و در آخرت، و گمراه میکند خداوند ستمکاران را و خداوند هر کاری را که بخواهد انجام دهد انجام میدهد. آیا نگاهت را نینداختی به سوی کسانی که نعمت خداوند را تبدیل به کفر کردند، و قومشان را در خانۀ هلاکت و نابودی داخل نمودند؟ جهنّم است که در آن افکنده میشوند، و در آتش آن میگدازند.]
