انوار الملکوت ج2

حکایت حال رُشَید هَجَری از اصحاب منایا و بلایای أمیرالمؤمنین علیه السّلام

 یکی از اصحاب أمیرالمؤمنین علیه السّلام که دارای علم منایا و بلایا بوده رُشَیْد هَجَری است؛ بلکه او از أصفیاء آن حضرت و صاحب سرّ بوده است.

 شیخ مفید¹ با إسناد خود از علی بن الحکم آورده است که:

وَ مِن أصفِیاءِ أصحابِهِ علیه السّلام: عَمرُو بنُ الحَمِقِ الخُزاعِیُّ عَرَبِیٌّ، و مِیثَمٌ التَّمّارُ و هُوَ مِیثَمُ بنُ یَحیَی مَولی، و رُشَیدٌ الهَجَرِیُّ، و حَبِیبُ بنُ مُظَهَّرٍ الأسَدِیُّ، و مُحَمَّدُ بنُ أبِی بَکرٍ؛ إلی آخر ما قال.

 شیخ کشّی² روایت کرده است که: روزی أمیرالمؤمنین علیه السّلام با اصحاب خود به نخلستانی آمدند و در زیر درختی نشستند، و فرمود که از آن درخت خرما آوردند و با اصحاب تناول فرمود. رشید گفت: یا أمیرالمؤمنین چه نیکو رطبی بود! حضرت فرمود: ای رشید! ترا بر چوب این درخت به دار خواهند کشید. رشید پیوسته نزد آن درخت می‌آمد و آن درخت را آب می‌داد. روزی دید که آن درخت را بریده‌اند، گفت: اجل من نزدیک شده! روز دیگر دید که آنرا به دو نیمه نموده‌اند، گفت: این را برای من بریده‌اند! زیاد پدر عبیدالله بن زیاد او را می‌طلبید و جواسیس برای دستگیری او گماشته بود.

 شیخ مفید آورده است که:

لَمّا طَلَبَ زِیادٌ أبُوعُبَیدِاللهِ رُشَیدَ الهَجَرِیِّ اخْتَفَی رُشَیدٌ. فَجاءَ ذاتَ یَومٍ إلَی أبِی أراکَةَ