انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج2
281قالَ أبُوالحَسَنِ مُوسَی علیه السّلام: ما مِن بَلاءٍ یَنزِلُ عَلَی عَبدٍ مُؤمِنٍ فَیُلهِمُهُ اللهُ عَزّوجَلَّ الدُّعاءَ إلاّ کانَ کَشفُ ذَلِکَ البَلاءِ وَشِیکًا،1 و ما مِن بَلاءٍ یَنزِلُ عَلَی عَبدٍ مُؤمِنٍ فَیُمسِکُ عَنِ الدُّعاءِ إلاّ کانَ ذَلِکَ البَلاءُ طَوِیلاً؛ فَإذا نَزَلَ البَلاءُ فَعَلَیکُم بِالدُّعاءِ و التَّضَرُّعِ إلَی اللهِ عَزَّوَجَل.2
بلکه به برکت دعای یک مؤمن زنده دل، خدا عذاب و بلا را از جمعیّتی بر میدارد.
در کافی از أبی حمزه ثمالی عن حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام روایت میکند، قال:
مَکتُوبٌ فی التَّوراةِ الَّتِی لَم تُغَیَّرْ: أنَّ مُوسَی علیه السّلام سَألَ رَبَّهُ، فَقالَ: یا رَبِّ! أ قَرِیبٌ أنتَ مِنِّی فَاُناجِیَکَ أم بَعِیدٌ فَاُنادِیَکَ؟ فَأوحَی اللهُ عَزّوجَلَّ إلَیهِ: یا مُوسَی أنا جَلِیسُ مَن ذَکَرَنِی! فَقالَ مُوسَی: فَمَن فی سِترِکَ یَومَ لا سِترَ إلاّ سِترُکَ؟ فَقالَ: الَّذِینَ یَذکُرُونَنِی فَأذکُرُهُم و یَتَحابُّونَ فی فَاُحِبُّهُم، فَاُولَئِکَ الَّذِینَ إذا أرَدتُ أن اُصِیبَ أهلَ الأرضِ بِسُوءٍ ذَکَرتُهُم فَدَفَعتُ عَنهُم بِهِم.3
- الوشیک بمعنی السریع.
- همان مصدر، ص ٤٧١: [امام کاظم علیه السّلام فرمودند: هر بلائی که بخواهد بر بندۀ مؤمنی نازل شود و خداوند پیش از آن بر قلب او میل به دعا را ایجاد کند آن بلاء را سریعاً از او برمیگرداند. و اگر بلائی بخواهد نازل شود و میل به دعا در قلب آن شخص پیدا نشود آن بلاء به مدّت طولانی نازل میشود. پس هرگاه بلائی نازل شد، بر شما باد به دعا و تضرّع در پیشگاه خدا. مترجم]
- همان مصدر، ص ٤٩٦: [امام باقر علیه السّلام میفرماید: در توراتی که تحریف نشده است نوشته شده: حضرت موسی از خدا سؤال کرد: ای پروردگار من! آیا تو نزدیک به منی تا با تو مناجات کنم یا دور هستی تا صدایت زنم. خداوند به او وحی فرستاد، ای موسی! من همنشین کسی هستم که یاد مرا کند، پس موسی عرض کرد: چه کسی در حفظ و حراست تو است در روزی که هیچ حراست و حفظی در آن روز وجود ندارد؟ خداوند فرمود: آن کسانی که یاد مرا میکنند پس من نیز یاد آنها خواهم کرد و محبّت مرا در دل میپرورانند و من نیز آنان را دوست خواهم داشت، اینان کسانی هستند که اگر بخواهم بلاء خود را بر اهل زمین بفرستم به خاطر آنها منصرف میشوم. مترجم]