انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج2
279و با إسناد خود ایضاً روایت میکند از زراره عن أبیجعفر علیه السّلام، قال:
قالَ لی: أ لا أدُلُّکَ عَلَی شَیءٍ لَم یَستَثنِ فیهِ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله؟ قُلتُ: بَلَی! قالَ: الدُّعاءُ یَرُدُّ القَضاءَ و قَد اُبرِمَ إبرامًا؛ و ضَمَّ أصابِعَهُ علیه السّلام.1
و از عبدالله بن سنان حدیث میکند از حضرت امام صادق علیه السّلام، یقول:
الدُّعاءُ یَرُدُّ القَضاءَ بَعدَ ما اُبرِمَ إبرامًا. فَأکثِرْ مِنَ الدُّعاءِ فَإنَّهُ مِفتاحُ کُلِّ رَحمَةٍ و نَجاحُ کُلِّ حاجَةٍ، و لا یُنالُ ما عِندَ اللهِ عَزّوجَلَّ إلاّ بِالدُّعاءِ، و إنَّهُ لَیسَ بابٌ یُکثَرُ قَرعُهُ إلاّ یُوشِکُ أن یُفتَحَ لِصاحِبِهِ!2
و از عبدالله بن محبوب از أبی ولاّد روایت میکند، قال:
قالَ أبُوالحَسَنِ مُوسَی علیه السّلام: عَلَیکُم بِالدُّعاءِ! فَإنَّ الدُّعاءَ لِلَّهِ و الطَّلَبَ إلَی اللهِ یَرُدُّ البَلاءَ و قَد قُدِّرَ و قُضِیَ و لَم یَبقَ إلاّ إمضاؤُهُ؛ فَإذا دُعِیَ اللهُ عَزّوجَلَّ و سُئِلَ صُرِفَ البَلاءُ صَرفَةً.3
و از إسحاق بن عمّار روایت میکند که قال: قال أبوعبدالله علیه السّلام:
- همان مصدر، ص ٤٧٠: [امام باقر علیه السّلام به زراره فرمودند: آیا نمیخواهی ترا راهنمائی کنم به چیزی که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم هیچ استثنائی را در آن قرار نداده است؟
عرض کردم: بفرمائید. حضرت درحالیکه انگشتان خود را بهم پیوسته بودند فرمودند: آن چیز دعاء است که قضاء الهی را برمیگرداند درحالیکه به مرتبه تنفیذ و تقدیر رسیده است. مترجم] - همان مصدر: [امام صادق علیه السّلام فرمود: دعا قضاء حتمی الهی را برمیگرداند پس زیاد دعا کن که دعا کلید هر رحمت و برآورده شدن هر حاجتی است. و هر نعمتی از ناحیۀ پروردگار بواسطۀ دعاء جاری میشود و هیچ دربی نیست که زیاد به صدا درآید مگر اینکه برای صاحبش باز خواهد شد. مترجم]
- همان مصدر: [امام کاظم علیه السّلام فرمودند: بر شما باد که زیاد دعا کنید که دعاء برای خدا است. و درخواست از خدا بلاء را برمیگرداند، اگر چه تقدیر شده باشد امّا به مرحلۀ امضاء نرسیده است در این هنگام اگر از خداوند درخواست شود او نیز آن را برمیگرداند. مترجم]
- همان مصدر، ص ٤٧٠: [امام باقر علیه السّلام به زراره فرمودند: آیا نمیخواهی ترا راهنمائی کنم به چیزی که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم هیچ استثنائی را در آن قرار نداده است؟