انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج2
250طرماح بن عدیّ بن حاتم در کربلا در رکاب أباعبدالله علیه السّلام
عدیّ بن حاتم بنا بر قول مرحوم شیخ صدوق یکصد و بیست سال عمر کرد، و فرزندش در رکاب سیّد الشهداء شمشیر زد و در میان کشتگان افتاد؛ نام او طرمّاح1 بود.
أبو مخنف از طرمّاح بن عدیّ نقل میکند2 که: من در میان کشتگان افتاده
- آن طرمّاحی که در راه کربلا به حضرت برخورد کرد و اشعاری دارد: «یا فَتَی لا تَذعَرِی مِن زَجرِی» طرّماح بن حکم است، کما آنکه در سفینه، ج ٢، ص ٨٢، ذکر میکند، و حُجر بن عدیّ که از اصحاب خاصّ أمیرالمؤمنین است و معاویه او را با شش نفر شهید کرد (در عذراء دمشق مدفونند) فرزند عدیّ بن حاتم نیست، زیرا او کَندی یعنی از قبیله بنیکنده و اصلش کوفی است.
- طرمّاح بن عدّی مردی فصیح و بلیغ بود و نامهای از مولا أمیرالمؤمنین برای معاویه آورد که مضمونش در جلد ٨ بحار الأنوار، ص ٥٨٧ و ٥٨٨ طبع کمپانی؛ و ج ٣٣، ص ٢٨٦ و ٢٩٠ طبع جدید مذکور است.