انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج2
247المحاسن و المساوی لابراهیم بن محمّد البیهقی أحد اعلام القرن الثالث، و هو کتاب کتبه فی ایام المقتدر العبّاسی، نقل میکند:
توصیف یاران حضرت أمیر مؤمنان علیه السّلام آن حضرت را
رُویَ أنّ عَدیَّ بنَ حاتِمٍ دخلَ علَی معاویةَ بنِ أبی سُفیانَ؛ فَقال: یا عَدیُّ! أینَ الطَّرَفات (یعنی بَنیه طریفًا و طارِفًا و طَرفَةً)؟ قال: قُتِلوا یومَ صِفّین بینَ یدَیْ عَلیِّ بنِ أبیطالبٍ علیه السّلام. فقال: ما أنصَفَکَ ابنُ أبیطالبٍ إذ قدَّم بَنیکَ و أخَّر بنیهِ! قال: بَل ما نصَفتُ علیا إذ قُتل و بَقیتُ!
دور از حریم کوی تو شرمنده ماندهام *** شرمنده ماندهام که چرا زنده ماندهام قالَ:1 صِفْ لی عَلِیًّا! فَقالَ: أن رَأیتَ أن تُعفِینِی! قالَ: لا اُعفِیکَ! قالَ: کانَ واللهِ بَعِیدَ المُدَی، شَدِیدَ القُوَی، یَقولُ عَدلاً و یَحکُمُ فَصلاً، یَتَفَجَّرُ الحِکمَةُ مِن جَوانِبِهِ
- از اینجا تا آخر روایت را در محاضرات محیی الدّین عربی ١٣٧ طبع قدیم آورده است، ولی راوی را عدیّ بن حاتم نگفته، بلکه ضِرار نام برده است. و در غایة المرام، ص ٦٧٣ از نهج البلاغة از ضرار بن ضمرة الضبابی تحت عنوان «السادس»، و از ابن أبی الحدید فی الشرح از کتاب عبدالله بن اسماعیل فی التنزیل علی نهج البلاغة از ضرار، و نیز تحت عنوان «السابع» از ابن أبی الحدید از ابن عبدالبرّ در کتاب استیعاب از ضرار، و نیز در ص ٦٧٤ از طریق خاصّه از ابن شهر آشوب از ضرار تحت عنوان «الثانی» نقل میکند. و نیز در مطالب السئوول، ص ٣٣، از ضرار نقل میکند؛ و در نسخۀ درر...، ص ١٣٤ از أبی صالح از ضرار نقل می کند؛ و در حلیة الاولیاء، ج ١، ص ٨٤ با إسناد خود از محمّد بن السائب... از أبیصالح روایت میکند؛ و در ینابیع المودة، ص ١٤٤ و امالی صدوق، ص ٣٧١ نیز روایت را از ضرار نقل می کند؛ و نیز در ج ٤١، بحار الأنوار، طبع آخوندی، ص ١٢٠ از إرشاد القلوب دیلمی از ضرار روایت میکند؛ و نیز در الصواعق المحرقة، ص ٧٨ از ضرار نقل می کند؛ و در استیعاب ابن عبدالبّر، ج ٣، ص ١١٠٧ و ص ١١٠٨، از ضرار نقل میکند.