انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج2
145٢) إن تَرائَت أرضُ الغَریَّینِ فَاخْلَعْ *** و اخْلَعِ النَّعلَ دونَ وَادِی طواهًا1 ٣) و إذا شِمْتَ2 قُبَّةَ العالَمِ الأعلَی *** و أنوارَ رَبِّها تَغشَا هًا ٤) فَتواضَع فَثَمَّ دارَةُ قُدسٍ *** تَتَمنَّی الأفلاک لَثمَ ثَراهًا ٥) قُل لَهُ و الدُّموعُ3 سَفحُ عَقیقٍ *** و الجَوَی تَصطَلِی بِنَارِ غَضاهًا4 ٦) یابْنَ عَمِّ الْمُصْطَفَی أنتَ یَدُاللهِ *** الَّتی عَمَّ کُلَّ شَیْءٍ نَداها ٧) أنْتَ قُرْءَانُهُ الْقَدیمُ وَ أ وْصا *** فکَ ءَایاتُهُ الَّتی أ وْحاها ٨) حَسْبُکَ اللهُ فی مـَئـَاثِرَ شَتـَّی *** هِیَ مِثْلُ الأعْدادِ لا تَتَناهَی ٩) لَیتَ عَینًا بِغَیرِ رَوضِکَ تَرعَی *** قَذِیت و استَمَرَّ فِیها قَذاها ١٠) أنْتَ بَعْدَ النَّبیِّ خَیـْرُ الْبَرایا *** و السَّما خَیْرُ ما بِها قَمَراها ١١) لَکَ ذاتٌ کَذاتِهِ حَیْثُ لوْلا *** أنَّها مِثْلُها لَما ءَاخاها ١٢) قَدْ تَراضَعْتُما بِثَدْیِ وِصالٍ *** کانَ مِنْ جَوْهَرِ التَّجَلّی5 غِذاها ١٣) یَا عَلِیُّ الْمِقْدارُ حَسْبُکَ لا *** هوتیَّةٌ لا یُحاطُ فی عُلْیاها ١٤) أیُّ قُدْسٍ إلَیْهِ طَبعُکَ یَنْمی *** وَ الْمَراقی الْمُقَدَّساتُ ا رْتَقاها ١٥) لَکَ نَفْسٌ مِنْ جَوْهَرِاللُطْفِ صیغَتْ *** جَعَلَ اللهُ کُلَّ نَفْسٍ فِداها - طُوی و طِوی: الشیئ المثنّی؛ و فی مجمع البیان: و طوی فی القرآن هو اسم الوادی سمّی به لانّ الوادی قدّس مرّتین فکانّه طوی بالبرکی مرّتین.
- شام یشیم شیماً البرقَ: نظر إلیه أین یتّجه و أین یمطر؛ یقال شام مخابل الشیئ: ای تطلّع نحوه ببصره منتظراً له.
- سَفَح ـَ سَفحاً و سفوحاً الدَّم او الدمعَ: سفکه و اراقه.
- الغَضا: شجرٌ من الاثل خشبه من اصلب الخَشَب و جمره یبقی زمناً طویلاً.
- الغذاء: ما یغتذی به من الطّعام و الشّراب ج اغذیه.