انوار الملکوت ج2
جلد دوم از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت قرآن» و «نور ملکوت دعا» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیات مربوط به خصوصیات قرآن • کیفیت نزول دفعی و تدریجی قرآن • قرآن مردم را به عالم وحدت و تجرّد میخواند • قرآن، کتاب حقیقت، موعظۀ الهی و شفای دردهای پنهان و متراکم در سینهها • انسان با قرآن غنی و بدون آن فقیر است • برای رسیدن به حقیقت قرآن باید به حقیقت طهارت رسید • اهل دنیا خواهان سازگاری قرآن با هوای نفساند • عدم تحریف قرآن • امام و قرآن قابل تفکیک نیست • تفسیر و تأویل صراط مستقیم به امیرالمؤمنین علیهالسلام • احکام قرآن جاودانی است • آیات قرآن کلی است و همه چیز در آن است • فضیلت و کیفیت قرائت قرآن • دعا روح عبادت و عبادت روح دین است • علل عدم استجابت دعا • در همۀ حالات سختی و آسانی باید به خدا متوسل شد • دعا برای بنده، حال انقطاع به سوی خدا میآورد • علت تبدیل بلاء و قضای الهی بوسیلۀ دعا • شرح مبسوطی از آداب و شرایط دعا نمودن در ضمن 25 شرط
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج2
144جهنّم ظهور دنیاست
بالجمله جهنّم ظهور دنیاست، و هر کس که در دنیا آمده حتماً در جهنّم میرود؛ غایة الأمر بعضی مانند برق خاطف عبور کردند مانند پیغمبران و اوصیاء، و بعضی مانند تندباد، و بعضی که از اصحاب یمین بودند مانند عَدو الفرس، و بعضی که گاهی معصیت میکردند و توبه مانند شدّ الرّجل، و شهوترانان هم در جهنّم میافتند.
بنابراین عَلیٌّ عَلیهِ السَّلامُ هُو الصِّراطُ المُستَقِیمُ. با این دو نمونهای که در تفسیر «صراط» و «میزان» ذکر شد تمام آیات که در شأن آنها یا أعداء آنها تأویل شده است واضح میشود.
پس اوّلاً تأویل حتماً باید بشود، ثانیاً آیات جنبۀ عمومیّت و کلیّت خود را همیشه حفظ میکنند تا هر جا شائبهای از معنی تأویلی بوده باشد آنجا را شامل شود. و روی همین منظور است که در آیات قرآن تصریح به اسم نشده است.
با ذکر این مطالب خوب روشن شد که چگونه أمیرالمؤمنین علیه الصّلوة و السّلام حقیقت قرآن است. چه خوب میگوید شیخ اُزری در قصیدۀ ألفیّۀ خود، رضوان الله الملک المتعال علیه (دیوان شرح قصیدۀ اُزریّه، ص ١٥٠)
ألفیّۀ شیخ اُزری در مدح أمیرالمؤمنین علیه السّلام
١) أیُّها الرّاکِبُ المُجِدُّ رُوَیدًا1 *** بِقُلوبٍ2 تَقَلَّبَت فی جَواهًا3 - أروَدُ أروداً و مَرْوَداً و رُوَیْداً فی السیر: رَفِقَ و اتّأدّ و تمهّل، روید مصدر ارود مصغّراً تصغیر الترخیم، یقال: رویداً ای مهلاً.
- قَلَبَ یقلِبُ قلباً الشیئَ: حوّله عن وجهه او حالته، جعل اعلاه اسفله، جعل باطنه ظاهره؛ تقلّب: تحوّل عن وجهه؛ علی فراشه: تحوّل من جانب إلی اَخر.
- جِوَی ـَ جَویً: اصابته حرقة و شدّة وجدٍ من عشقٍ او حزنٍ؛ جَوی: شدّة الوجه من حزن او عشق.