انوار الملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت روزه»، «نور ملکوت نماز» و «نور ملکوت مسجد» می‌باشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداخته‌اند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ «کُتِب علیکم الصّیام» • حقیقت روزه فقط امساک در خوردن و آشامیدن نیست • اهمیت روزه در وصول به ملکۀ تقویٰ • جان و روح روزه عبارت است از ضعیف نمودن قوای شیطانی • بعد از افطار باید معلّق بین خوف و رجا بود • نماز وسیله‌ای برای محو حقیقت خود در عظمتِ حضرت حق • حقیقت نماز حضور قلب است و حضور قلب مستلزم نفی خواطر • تفسیر آیات مربوط به «اقامۀ نماز» • به واسطۀ نماز نفس وسیع می‌شود و مرغ روح به عالم قدس اوج میگیرد • نماز متجلّی شدن به انوار جمال حق • نماز، راه به سوی توحید است و قطع نماز از وحدت، موجب شرک و به کثرت آمدن است • کیفیت برخی نمازهای وارده در دستورات دین • علت استحباب خواندن نماز در مسجد • مؤمن مسجد را تعمیر می‌کند؛ به تعمیر ظاهری و باطنی • کیفیت ساختن مسجد • نباید کارهای منافیِ نماز در مسجد انجام شود • لزوم حضور در مساجدی که بنای آنها بر اساس تقوا است
انوار الملکوت ج1
220فَأثِبنِی عَلَیهِما ما أمَّلتُ و رَجَوتُ فیکَ و فی رَسولِکَ یا وَلِیَّ المُؤمِنِینَ! ثُمَّ تَخِرُّ ساجِدًا و تَقُولُ: یا حَیُّ یا قَیُّومُ، یا حَیُّ لا یَمُوتُ، یا حَیُّ لا إلَهَ إلاّ أنتَ، یا ذا الجَلالِ و الإکرامِ، یا أرحَمَ الرّاحِمِینَ أربَعِینَ مَرَّةً؛ ثُمَّ ضَعْ خَدَّکَ الأیمَنَ فَتَقُولُها أربَعِینَ مَرَّةً، ثُمَّ ضَعْ خَدَّکَ الأیسَرَ فَتَقُولُها أربَعِینَ مَرَّةً، ثُمَّ تَرفَعُ رَأسَکَ و تَمُدُّ یَدَکَ و تَقُولُ أربَعِینَ مَرَّةً، ثُمَّ تَرُدُّ یَدَکَ إلَی رَقَبَتِکَ و تَلُوذُ بِسَبّابَتِکَ و تَقُولُ ذَلِکَ أربَعِینَ مَرَّةً، ثُمَّ خُذ لِحیَتَکَ بِیَدِکَ الیُسرَی و ابکِ أو تَباکِ و قُل: یا مُحَمَّدُ، یا رَسولَ اللهِ! أشکُو إلَی اللهِ و إلَیکَ حاجَتِی، و إلَی أهلِ بَیتِکَ الرّاشِدِینَ حاجَتِی، و بِکُم أتَوَجَّهُ إلَی اللهِ فی حاجَتِی! ثُمَّ تَسجُدُ و تَقُولُ: یا اللهُ یا اللهُ [حَتَّی یَنقَطِعَ نَفَسُکَ]! صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ! و افعَل بِی کَذا و کَذا! قالَ أبُوعَبدِاللهِ علیه السّلام: فَأنا الضّامِنُ عَلَی اللهِ عَزَّوجَلَّ أن لا یَبرَحَ حَتَّی تُقضَی حاجَتُهُ.1
- همان مصدر، ص ٤٧٦: [خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدم و عرض کردم فدایت گردم، من دعائی اختراع نمودم، حضرت فرمودند: اختراعت برای خودت باشد مرا با آن چکار؟ وقتی حادثه‌ای برایت پیش می‌آید به رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم متوسّل شو و دو رکعت نماز بگزار و ثوابش را به رسول خدا هدیه نما. عرض کردم: چگونه بجای آورم؟ فرمود: غسل کن و دو رکعت نماز بخوان شروعش مانند نماز واجب، و تشهّد بجای آور مثل تشهّد نماز واجب. هنگامی که از تشهّد فارغ شدی و سلام دادی بگو: خدایا تحقیقاً تو سلام می‌باشی و سلام از تو نشأت میگیرد و سلام به تو برمی‌گردد اللهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و از ناحیۀ من سلامی به روح محمّد بفرست و به ارواح اهل بیت او نیز از جانب من سلام برسان و از جانب آنان سلام را به سوی من برگردان و درود خدا بر آنان و رحمت خدا بر ایشان باد. پروردگارا این دو رکعت نماز هدیه‌ای است به محضر رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم. بواسطۀ آن امید و آرزوی مرا در خودت و در رسولت قرار ده ای کسی که اختیار و ولایت مؤمنین انحصار در تو دارد. سپس به سجده می‌روی و چهل بار می‌گویی: یا حیّ یا قیّوم، یا حیّ لا یموت، یا حیّ لا إله إلاّ أنت، یا ذالجلال و الإکرام، یا أرحم الرّاحمین آنگاه سمت راست صورت را بر زمین بگذار و همین ذکر را چهل بار تکرار کن. سپس سمت چپ صورت خود را بر زمین قرار ده و چهل بار تکرار کن. سپس سر خود را بردار و دستانت را بالا نگهدار و چهل بار تکرار کن، سپس دستانت را به سمت گردن نزدیک کن و انگشت سبّابه را بر گردن بگذار و چهل بار تکرار کن، سپس با دست چپ محاسنت را بگیر و با حال گریه بگو: ای محمّد ای رسول خدا من حاجتم را به خدا و به شما واگذار نمودم و نیز به اهل بیت طهارت شما ارجاع می‌نمایم حاجتم را، و برای برآورده شدن حاجتم شما را وسیلۀ توجّه به پروردگار قرار می‌دهم. سپس به سجده می‌روی می‌گوئی: یا الله! یا الله! تا نفست قطع شود و بعد می‌گوئی صلّ علی محمّد و آل محمّد. خدایا حاجتم را برآورده بفرما. امام صادق علیه السّلام می‌فرمایند: من ضمانت می‌کنم که از جای خود برنخیزد تا خداوند حاجتش را برآورده نماید. مترجم]