انوار الملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت روزه»، «نور ملکوت نماز» و «نور ملکوت مسجد» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ «کُتِب علیکم الصّیام» • حقیقت روزه فقط امساک در خوردن و آشامیدن نیست • اهمیت روزه در وصول به ملکۀ تقویٰ • جان و روح روزه عبارت است از ضعیف نمودن قوای شیطانی • بعد از افطار باید معلّق بین خوف و رجا بود • نماز وسیلهای برای محو حقیقت خود در عظمتِ حضرت حق • حقیقت نماز حضور قلب است و حضور قلب مستلزم نفی خواطر • تفسیر آیات مربوط به «اقامۀ نماز» • به واسطۀ نماز نفس وسیع میشود و مرغ روح به عالم قدس اوج میگیرد • نماز متجلّی شدن به انوار جمال حق • نماز، راه به سوی توحید است و قطع نماز از وحدت، موجب شرک و به کثرت آمدن است • کیفیت برخی نمازهای وارده در دستورات دین • علت استحباب خواندن نماز در مسجد • مؤمن مسجد را تعمیر میکند؛ به تعمیر ظاهری و باطنی • کیفیت ساختن مسجد • نباید کارهای منافیِ نماز در مسجد انجام شود • لزوم حضور در مساجدی که بنای آنها بر اساس تقوا است
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج1
228سوّم آنکه: دو رکعت نماز گزارد و سپس مشورت کند؛ آنچه که در اوّل وهله مشاورین گفتند الهام خداست که بر زبان آنها جاری نموده است.
در وافی حدیث میکند از من لا یحضره الفقیه از هارون بن خارجة از حضرت صادق علیه السّلام، قال:
إذا أرادَ أحَدُکُم أمرًا فَلا یُشاوِر فیهِ أحَدًا مِنَ النّاسِ حَتَّی یَبدَأ فَیُشاوِرَ اللهَ تَبارَکَ و تَعالَی قالَ قُلتُ و ما مُشاوَرَةُ اللهِ تَبارَکَ و تَعالَی جُعِلتُ فِداکَ قالَ یَبدَاُ فَیَستَخِیرُ اللهَ فیهِ أوَّلاً ثُمَّ یُشاوِرُ فیهِ فَإنَّهُ إذا بَدَأ بِاللهِ تَبارَکَ و تَعالَی أجرَی لَهُ الخِیَرَةَ عَلَی لِسانِ مَن یَشاءُ مِنَ الخَلقِ.1
بنابراین برخیزد و دو رکعت نماز کند و سپس مشورت نماید، خداوند خیر و صلاح او را در زبان مشورت کننده قرار میدهد.
چهارم آنکه: پس از دو رکعت نماز و ذکر استخاره، از قرآن مجید مطلب خود را استعلام کند.
چنانچه در وافی از تهذیب با إسناد خود از الیَسَع قمّی حدیث کرده است:
قالَ: قُلتُ لأبِیعَبدِاللهِ علیه السّلام: اُرِیدُ الشَّیءَ فَأستَخِیرُ اللهَ فیهِ فَلا یُوفَقُ فیهِ
- وافی، ج ٢، ص ٢١٢؛ من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ٥٦٢: [اگر فردی از شما قصد کار مهمّی را دارد قبل از آنکه ابتداءً با خدا مشورت کند با کسی در میان مگذارد، عرض کردم: فدایت شوم مشورت با خدا چگونه است؟ فرمود: ابتداءً از خدا طلب خیر کند سپس با دیگران مشورت کند، به تحقیق وقتی که ابتداءً با خدا مشورت کند خداوند خیر را بر زبان کسی که مورد مشورت قرار میگیرد جاری میسازد. مترجم]