انوار الملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت روزه»، «نور ملکوت نماز» و «نور ملکوت مسجد» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ «کُتِب علیکم الصّیام» • حقیقت روزه فقط امساک در خوردن و آشامیدن نیست • اهمیت روزه در وصول به ملکۀ تقویٰ • جان و روح روزه عبارت است از ضعیف نمودن قوای شیطانی • بعد از افطار باید معلّق بین خوف و رجا بود • نماز وسیلهای برای محو حقیقت خود در عظمتِ حضرت حق • حقیقت نماز حضور قلب است و حضور قلب مستلزم نفی خواطر • تفسیر آیات مربوط به «اقامۀ نماز» • به واسطۀ نماز نفس وسیع میشود و مرغ روح به عالم قدس اوج میگیرد • نماز متجلّی شدن به انوار جمال حق • نماز، راه به سوی توحید است و قطع نماز از وحدت، موجب شرک و به کثرت آمدن است • کیفیت برخی نمازهای وارده در دستورات دین • علت استحباب خواندن نماز در مسجد • مؤمن مسجد را تعمیر میکند؛ به تعمیر ظاهری و باطنی • کیفیت ساختن مسجد • نباید کارهای منافیِ نماز در مسجد انجام شود • لزوم حضور در مساجدی که بنای آنها بر اساس تقوا است
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج1
226و در همین کتاب از جابر حدیث میکند از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام، قال:
کانَ عَلِیُّ بنُ الحُسَینِ صلوات الله علیهما إذا هَمَّ بِأمرِ حَجٍّ أو عُمرَةٍ أو بَیعٍ أو شِراءٍ أو عِتقٍ تَطَهَّرَ ثُمَّ صَلَّی رَکعَتَیِ الاستِخارَةِ، فَقَرَأ فیهِما بِسُورَةِ الحَشرِ و بِسُورَةِ الرَّحمَنِ؛ ثُمَّ یَقرَاُ المُعَوِّذَتَینِ و قُل هو اللهُ أحَدٌ إذا فَرَغَ و هو جالِسٌ فی دُبُرِ الرَّکعَتَینِ، ثُمَّ یَقُولُ: اللهُمَّ إن کانَ کَذا و کَذا خَیرًا لِی فی دِینِی و دُنیایَ و عاجِلِ أمرِی و آجِلِهِ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ و آلِهِ و یَسِّرهُ لِی عَلَی أحسَنِ الوُجُوهِ و أجمَلِها! اللهُمَّ و إن کانَ کَذا و کَذا شَرًّا لِی فی دِینِی و دُنیایَ و آخِرَتِی و عاجِلِ أمرِی و آجِلِهِ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ و آلِهِ و اصرِفهُ عَنِّی! رَبِّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ و آلِهِ و اعزِم لِی عَلَی رُشدِی و إن کَرِهتُ ذَلِکَ أو أبَتهُ نَفسِی!1
- همان مصدر: [امام سجّاد علیه السّلام هرگاه قصد حجّ یا عمره یا خرید و فروش یا آزاد کردن بندهای را مینمود، وضوء میساخت سپس دو رکعت نماز استخاره بجای میآورد و در آن دو سورۀ حشر و الرحمن را میخواندند (در رکعت اوّل بعد از حمد سورۀ حشر و در رکعت دوم سورۀ الرحمن) و پس از فراغت از نماز قل أعوذ بربّ النّاس و قل أعوذ بربّ الفلق و قل هو الله أحد را در حال نشسته قرائت میکردند.
سپس عرضه میداشتند: خداوندا اگر این مسألهای که در پیش دارم برای دین و دنیا و آینده نزدیک و دورم خیر و صلاح است، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و این مطلب را به نیکوترین وجهی برای من مقدّر بفرما و اگر این مطلب برای دین و دنیا و آیندۀ نزدیک و دورم ناپسند و مذموم است، پس به محمّد و آل محمّد درود بفرست و آن را از من دور ساز و منصرف بگردان! ربّ صلّ علی محمّد و آله. و مرا همتی عالی و عزمی متین در مورد رشد و تکاملم عنایت فرما گرچه از این امر ناخشنود باشم و نفسم متمایل نباشد. مترجم]
- همان مصدر: [امام سجّاد علیه السّلام هرگاه قصد حجّ یا عمره یا خرید و فروش یا آزاد کردن بندهای را مینمود، وضوء میساخت سپس دو رکعت نماز استخاره بجای میآورد و در آن دو سورۀ حشر و الرحمن را میخواندند (در رکعت اوّل بعد از حمد سورۀ حشر و در رکعت دوم سورۀ الرحمن) و پس از فراغت از نماز قل أعوذ بربّ النّاس و قل أعوذ بربّ الفلق و قل هو الله أحد را در حال نشسته قرائت میکردند.