Name: کتاب انوار الملکوت ج1 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

انوار الملکوت ج1

169

احادیثی ذیل آیه شریفۀ إنّ الحَسَناتِ یُذهِبنَ السّیِئَاتِ
و در مجمع البیان می‌فرماید:
و رَوَی أصْحابُنا عَن ابنِ مَحبوبِ عَن إبراهِیمَ الکَرخِی قالَ: کُنتُ عِندَ أبی‌عَبدِاللهِ عَلَیهِ السّلامُ إذ دَخَلَ عَلَیهِ رَجُلٌ مِن أهلِ المَدینَةِ، فَقالَ لَه: مِن أینَ جِئتَ؟ ثُمَّ قالَ لَه: تَقولُ جِئتُکَ مِن هَیهُنا و هَیهُنا لِغَیرِ مَعاشٍ تَطلُبُهُ و لا لِعَملٍ تَکسِبُهُ؛ اُنظُرْ بِماذا تَقطَعُ یَومَکَ و لَیلَتَکَ!
و اعلَمْ أنَّ مَعَکَ مَلِکًا کَریمًا مُؤکّلاً بِکَ یَحفَظُ عَلَیکَ ما تَصنَعُ و یَطَّلِعُ علی سِرِّکَ الَّذِی تُخفِیهِ مِن النّاسِ؛ فَاسْتَحیِی، لا تَستَحْقِرَنَّ سَیِّئَةً فَإنّها سَتَسوؤُکَ یَومًا و لا تَحقِرَنَّ حَسَنَةً و إن صَغُرَتْ عِندَکَ و قَلَّت فِی عَینِکَ فَإنّها سَتَسُرُّکَ یَومًا.
و اعْلَمْ أنّه لَیسَ شَیءٌ أضَرَّ عاقِبَةً و لا أسرَعَ نَدامَةً مِن الخَطِیئَةِ، و أنّه لَیسَ شَیءٌ أشدَّ طَلَبًا و لا أسرَعَ دَرْکًا لِلخَطِیئَةِ مِن الحَسَنَةِ؛ أمَا إنّها لَتَدرُکُ الذَّنبَ العَظیمَ القَدیمَ المَنسِیَّ عِندَ عامِلِهِ فَتَجْتَذِبُهُ و تَسقُطُهُ و تَذهَبُ بِه بَعدَ إثباتِهِ، ‌و ذَلکَ قَولُ اللهِ سُبحانَهُ: ﴿إِنَّ ٱلۡحَسَنَٰتِ يُذۡهِبۡنَ ٱلسَّيِّ‍َٔاتِ ذَٰلِكَ ذِكۡرَىٰ لِلذَّ ٰكِرِينَ﴾.¹و²
|
1. سوره هود (١١) ذیل آیه ١١٤.
2. همان مصدر: [اصحاب ما از ابراهیم کرخی نقل کردند که گفت: در خدمت امام صادق علیه السّلام بودم که مردی از اهل مدینه وارد شد، حضرت فرمودند: از کجا می‌آئی؟ لابد می‌گوئی از این جا و آنجا آمدم بدون طلب معیشت و روزی و بدون عمل و کار پسندیده. بنگر که روز و شبت را به چه چیزی می‌گذرانی؟
  بدان که همراه تو فرشته‌ای است بزرگوار که تمام کارهای تو را ثبت و ضبط می‌کند و بر اسرار نفس تو که از مردم مخفی می‌کنی کاملاً واقف است. پس خجالت بکش و هیچ گناهی را کوچک مشمار شاید همان گناه روزی بر تو ضرر رساند و هیچ عمل پسندیده را هر چند در نزدت کوچک و بی‌ارزش باشد دست کم مگیر شاید روزی باعث خوش‌وقتی و مسرّت تو گردد.
  بدان هیچ چیزی که عاقبت بدتر و موجب پشیمانی بیشتر گردد از گناه نیست و هیچ عمل که مطلوب‌تر باشد و جبران‌ کننده‌تر باشد لغزشها را از عمل خیر نمی‌باشد. بدان که عمل صالح موجب از بین رفتن گناه کبیره گذشته و فراموش شده می‌گردد و آنرا در خود حلّ و محو می‌نماید و این است مفاد آیه شریفه ﴿إِنَّ ٱلۡحَسَنَٰتِ يُذۡهِبۡنَ ٱلسَّيِّ‍َٔاتِ﴾. مترجم]