انوار الملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت روزه»، «نور ملکوت نماز» و «نور ملکوت مسجد» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ «کُتِب علیکم الصّیام» • حقیقت روزه فقط امساک در خوردن و آشامیدن نیست • اهمیت روزه در وصول به ملکۀ تقویٰ • جان و روح روزه عبارت است از ضعیف نمودن قوای شیطانی • بعد از افطار باید معلّق بین خوف و رجا بود • نماز وسیلهای برای محو حقیقت خود در عظمتِ حضرت حق • حقیقت نماز حضور قلب است و حضور قلب مستلزم نفی خواطر • تفسیر آیات مربوط به «اقامۀ نماز» • به واسطۀ نماز نفس وسیع میشود و مرغ روح به عالم قدس اوج میگیرد • نماز متجلّی شدن به انوار جمال حق • نماز، راه به سوی توحید است و قطع نماز از وحدت، موجب شرک و به کثرت آمدن است • کیفیت برخی نمازهای وارده در دستورات دین • علت استحباب خواندن نماز در مسجد • مؤمن مسجد را تعمیر میکند؛ به تعمیر ظاهری و باطنی • کیفیت ساختن مسجد • نباید کارهای منافیِ نماز در مسجد انجام شود • لزوم حضور در مساجدی که بنای آنها بر اساس تقوا است
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج1
229الرَّأیُ؛ أفعَلُهُ أو أدَعُهُ! فَقالَ: انظُرْ إذا قُمتَ إلَی الصَّلاةِ ـ فَإنَّ الشَّیطانَ أبعَدُ ما یَکُونُ مِنَ الإنسانِ إذا قامَ إلَی الصَّلاةِ ـ [فَانظُرْ إلَی] أیِّ شَیءٍ یَقَعُ فی قَلبِکَ، فَخُذْ بِهِ! و افتَحِ المُصحَفَ فَانظُرْ إلَی أوَّلِ ما تَرَی فیهِ، فَخُذْ بِهِ إن شاءَ اللهُ تَعالَی!1
و در بعضی از روایات است که این دو رکعت را دو رکعت آخر نماز شب خود قرار دهد، و در سجدۀ آخر یکصد و یک مرتبه بگوید: أستَخیرُ اللهَ بِرَحمَتِهِ. وافی نقل از من لا یحضره الفقیه میکند:
سَألَ مُحَمَّدُ بنُ خالِدٍ القَسرِیُّ أباعَبدِاللهِ علیه السّلام عَنِ الاستِخارَةِ، فَقالَ: استَخِرِ اللهَ فی آخِرِ رَکعَةٍ مِن صَلاةِ اللَّیلِ و أنتَ ساجِدٌ مِائَةَ مَرَّةٍ و مَرَّةً. قالَ: کَیفَ أقُولُ؟ قالَ: تَقُولُ: أستَخِیرُ اللهَ بِرَحمَتِهِ.2
و در بعضی از روایات است که دو رکعت نافلۀ صبح خود را نماز استخاره قرار دهد، این ذکر را در سجدۀ آخر آن بگوید؛ کما فی الوافی نقلاً عن من لا یحضره الفقیه عن حمّاد بن عثمان عنه علیه السّلام:
أنَّهُ قالَ فی الاستِخارَةِ: أن یَستَخِیرَ اللهَ الرَّجُلُ فی آخِرِ سَجدَةٍ مِن رَکعَتَیِ الفَجرِ
- وافی، ج ٢، ص ٢١٢؛ تهذیب الاحکام، ج ٣، ص ٣١٠: [گفتم به امام صادق علیه السّلام: چه بسا اتّفاق میافتد که راجع به امری از خدا طلب خیر و صلاح میکنم ولی رأی و نظرم بر امری ثابت نمیشود، انجام بدهم یا خیر؟ حضرت فرمودند: در هنگام نماز شیطان از انسان دورتر است از سایر اوقات؛ وقتی که میخواهی نماز بخوانی به قلبت مراجعه کن و هر چه قلبت به آن متمایل بود انجام بده و قرآن را باز کن و به اول آیه در بالای صفحه توجّه کن و به آن عمل کن، إن شاء الله تعالی. مترجم]
- همان مصدر: [محمّد بن خالد از امام صادق علیه السّلام راجع به استخاره سؤال کرد، حضرت فرمودند: در آخرین رکعت از نماز شب درحالیکه در سجده هستی یکصد و یک بار بگو: استخیر الله، عرض کرد: چگونه تلفظ کنم؟ فرمود: بگو: استخیر الله برحمته. مترجم]